I SA/Gl 379/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 14 stycznia 2022 r. nr 2401-IEW1.4121.49.2021 UNP: 2401-21-279321 w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2022 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Ponieważ nadesłany w odpowiedzi na powyższe wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uwzględniony (vide: postanowienie z 14 czerwca 2022 r. sygn. I SPP/Gl 150/22). Ponowiono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego (vide: wezwanie z 26 sierpnia 2022 r.). Wezwanie to doręczono do rąk dorosłego domownika 31 sierpnia 2022 r., co oznacza, że w terminie wyznaczonym, który upłynął 7 września 2022 r., wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca będąc prawidłowo wezwana do opłacenia skargi nie zastosowała się do powyższego, wniesioną skargę w myśl cyt. wyżej przepisu, należało odrzucić. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.