I SA/Gl 361/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania wskazanej decyzji.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy swą decyzję z dnia [...]r., nr [...]o odmowie uchylenia (po wznowieniu postępowania) własnej decyzji z dnia [...]r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C.z dnia [...]r., nr [...]ustalającą skarżącej M. K. zobowiązanie w wysokości [...]zł w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 r. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji organu odwoławczego z dnia [...]r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wspomniany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który – po przekazaniu mu skargi – może żądanie to uwzględnić nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (w tym: decyzji, której wzruszenia w trybie nadzwyczajnym dotyczy decyzja stanowiąca przedmiot skargi - zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II FZ 452/09, z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1064/11, z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2684/12, z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 369/14, czy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 560/17; dostęp: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z powyższego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter fakultatywny a do jego wydania niezbędne jest uprzednie ustalenie istnienia wyjątkowego zagrożenia. Sąd bowiem może (a nie: musi) podjąć takie rozstrzygnięcie wyłącznie wtedy, gdy wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, która byłaby znaczna, lub spowodowania skutków, których odwrócenie byłoby trudne. Niezbędne jest zarazem podkreślenie, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń wnioskodawcy, który powinien wskazać, w czym upatruje owego niebezpieczeństwa, a następnie zaprezentować swą sytuację w sposób pozwalający na zweryfikowanie, czy te jego obawy są słuszne. Ewentualność uznania zasadności skargi nie stanowi więc przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Samo sformułowanie wniosku w tym przedmiocie jest natomiast niewystarczające do jego uwzględnienia. Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że pełnomocnik skarżącej ograniczył się do zgłoszenia żądania i nie przedstawił jakichkolwiek argumentów na jego poparcie, w tym nie wyjaśnił, w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez wątpienia było to niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Mając na względzie powyższe, rozpatrywany wniosek należało załatwić odmownie, a uczyniono to na podstawie powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.