I SA/Gl 34/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. sp. k. w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a skargę odrzucić WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Decyzją oznaczoną w sentencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r. Na powyższą decyzję Spółka skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2020 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie numeru KRS, złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] r. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Jednocześnie w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Nadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Złożona w niniejszej sprawie skarga powyższych wymogów nie spełniała. Stąd też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2020 r. Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzenie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r. Tym samym termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi w postaci wskazania nr KRS oraz wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłania odpisu z KRS upłynął bezskutecznie w dniu 25 lutego 2020 r. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.