I SA/Gl 30/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia skargę odrzucić

Pismem z dnia 3 grudnia 2015 r. A Sp. z o.o. w D.(dalej jako "skarżąca") wniosła, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pozostawiono zarządzeniem z dnia 21 marca 2016 r. bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia braków formalnych wniosku w postaci jego podpisania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej także: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, iż termin przewidziany na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upłynął skarżącej w dniu 31 lipca 2015 r. wobec doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu 1 lipca 2016 r. Jednocześnie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku w postaci jego podpisania. Zarządzenie w tym przedmiocie stało się prawomocne, albowiem skarżąca nie wniosła środka zaskarżenia pomimo doręczenia jej tego zarządzenia w dniu 8 kwietnia 2016 r. W związku z powyższym uznać należy, iż wniesienie skargi nastąpiło po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia 2