I SA/Gl 285/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...], którą określono skarżącemu K. G. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w wysokości [...] zł. W skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając to żądanie, wskazał, że przed Sądem Okręgowym w K. toczą się dwa postępowania w przedmiocie uznania darowizny, której skarżący i jego małżonka dokonali na rzecz swych dzieci, za bezskuteczną w stosunku do Skarbu Państwa jako wierzyciela. Zaakcentował, że choć wierzyciel obecnie nie dysponuje tytułami wykonawczymi, które pozwalałyby na skorzystanie z uprawnienia wynikającego z art. 527 i następnych Kodeksu cywilnego, to przyznanie mu tej ochrony w następstwie wykonania decyzji zaskarżonej spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci licytacji, a następnie bezpowrotnej utraty darowanego lokalu, w którym dzieci skarżącego mieszkają. Wskazał, że prawo własności zarówno tego mieszkania, jak i części zabudowanej nieruchomości zostało zabezpieczone, a zatem po stronie wierzyciela – odmiennie aniżeli w przypadku dzieci skarżącego – nie istnieje groźba utraty tych rzeczy. Kończąc, podkreślił, że okoliczności te są istotne tym bardziej, że zgodnie z informacjami, jakie otrzymał od skarżącego, Centralne Biuro Śledcze prowadzi postępowanie w sprawie Zastępcy Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. powiązań tegoż z osobami wchodzącymi w skład zorganizowanej grupy przestępczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, gdyż brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w konsekwencji – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347]. Tymczasem sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie: dostrzeżenia bowiem wymaga, że pełnomocnik skarżącego nie poparł żadnymi danymi okoliczności, które powołał, w szczególności ich nie udokumentował. Reasumując, takie zachowanie wnioskodawcy uznać należy za niewystarczające do uznania, że w rozpatrywanym przypadku zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponieważ do takiego samego wniosku prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.