I SA/Gl 260/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatków dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 października 2017 r. poprzez wpisanie w wierszu 11 sentencji postanowienia w miejsce słów "[...]" prawidłowo "[...]".

Postanowieniem z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 260/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155). Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek błędu pisarskiego w wierszu 11 sentencji postanowienia z dnia 2 października 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 260/17, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie oznaczono datę wydania zaskarżonej decyzji, tj. w miejsce "[...]." wpisano "[...].". Z akt sądowych sprawy o sygn. akt I SA/Gl 260/17 jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja (o nr [...]) została wydana w dniu [...]. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 oraz art. 166 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. 2