I SA/Gl 232/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

N. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 1 października 2013 r. wystawionego w związku z nieuregulowaniem należności wynikającej z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]r. nr [...] dotyczącej określenia R. P. wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW X1 w kwocie [...] zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2014 r. skarżąca wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi albo złożenie podpisanego egzemplarza skargi. Wskazano jednocześnie skarżącej, iż skarga nie zawiera jej własnoręcznego podpisu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie doręczona została w dniu 17 marca 2014 r. Brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy, określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. W omawianej sprawie skarga nie została przez stronę skarżącą podpisana. Dlatego też wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do usunięcia powyższego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie skarżącej z dniem 24 marca 2014 r. Z uwagi zatem na nieusunięcie braku formalnego skargi, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.