I SA/Gl 183/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 23 grudnia 2024 r. nr SKO.F/41.4/1220/2024/17993 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione w sprawie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z 23 grudnia 2024 r. o nr wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium", "SKO") uznało za nieuzasadnione ponaglenie wniesione przez H. K. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta Miasta B. sprawy ustalenia zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za 2023 r. Skarżąca wniosła skierowane do WSA w Gliwicach pismo (zatytułowane "zażalenie" (data wpływu do SKO 9 stycznia 2025 r.) na trzy postanowienia wydane przez SKO w dniu 23 grudnia 2024 r. o kolejnych nr SKO.F/41.4/1219/2024/17993, SKO.F/41.4/1220/2024/17993, nr SKO.F/41.4/1230/2024/17993. Skarżąca wniosła o unieważnienie trzech postanowień. Strona podniosła, że sprawa dotycząca bezczynności organu podatkowego I instancji stanowi przedmiot rozpoznania Sądu. W odpowiedzi na skargę udzielonej pismem z 6 lutego 2025 r. Kolegium zwróciło się o jej odrzucenie skargi ze względu na jej niedopuszczalność. Wskazano, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego z art. 3 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zadaniem sądu na wstępnym etapie jest ustalenie, czy skarga może być w ogóle przez ten sąd rozpoznana jako należąca do jego właściwości. Ustalenia wymaga, czy przedmiot skargi (działanie organu administracji, bezczynność, akt prawa miejscowego) mieści się w katalogu spraw, do których rozpoznawania powołany jest sąd administracyjny. Konsekwencją stwierdzenia, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych jest odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sankcją procesową wiążącą się z rozpoznaniem skargi dla której droga sądowa była niedopuszczalna jest nieważność postępowania sądowadministracyjnego (art. 183 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zakres właściwości sądu administracyjnego (kognicja) unormowany został w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez wyliczenie spraw podlegających kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sąd uznał, że skierowane do WSA w Gliwicach za pośrednictwem Kolegium pismo Skarżącej zatytułowane "zażalenie" potraktować należało jako skargę. Wniesiona skarga dotyczy wydanego w oparciu o przepisy postępowania podatkowego postanowienia SKO w przedmiocie ponaglenia na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta Miasta B.. Zaskarżone postanowienie Kolegium ma charakter wpadkowy, a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to rozstrzygnięcie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym (postępowania podatkowego) i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2, bądź w pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, z 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Gl 1767/22; postanowienie WSA w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1879/17). W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę.