I SA/Gl 175/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C sp. z o.o. sp.k. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 grudnia 2024 r., nr 2401-IOV2.4103.3.2025.KZ UNP: 2401-25-238731 w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2020 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Opisaną w sentencji decyzję z 9 grudnia 2025 r. wysłano skarżącej spółce, która odebrała ją 17 grudnia 2025 r. W skardze pełnomocnik spółki podniósł, że decyzja ta nie weszła do obrotu stosownie do art. 212 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (obecnie Dz. U. z 2026 r, poz. 622, dalej powoływanej jako op), gdyż doręczono ją bezpośrednio stronie, z pominięciem jego osoby. Analogiczne co do zasady stanowisko wraził organ w odpowiedzi na skargę, w której wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z tego powodu. Stwierdził jednak, że decyzja nie weszła do obrotu, ponieważ postanowieniem z 10 grudnia 2025 r. Sąd Rejonowy K. w K. wykreślił prezesa zarządu spółki z Krajowego Rejestru Sądowego wobec skazania go za przestępstwo wymienione w art. 18 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18, ze zm.), co spowodowało wygaśnięcie mandatu członka zarządu z mocy prawa. Zaznaczył, że został o tym poinformowany pismem z 19 grudnia 2025 r. i że pismami z 4 lutego 2026 r. wystąpił do Sądu Rejonowego K. w K. oraz do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. o ustanowienie dla skarżącej spółki odpowiednio kuratora oraz tymczasowego pełnomocnika szczególnego (do czasu ustanowienia kuratora). Podczas korespondencji z Sądem pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo podpisane w imieniu spółki przez wspomnianego byłego prezesa jej zarządu, nie odpowiedział jednak na wezwanie do uzupełnienia braków w składzie zarządu spółki. Pismem z 26 maja 2026 r. organ poinformował natomiast, że pełnomocnik został postanowieniem z 10 marca 2026 r. ustanowiony tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym i następnie, po doręczeniu do jego rąk decyzji z 9 grudnia 2025 r., wniósł on na nią skargę do Sądu, którą zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Gl 452/26. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, przy czym stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a. następuje to w drodze postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jako jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi wskazuje się w orzecznictwie wniesienie jej przed skutecznym doręczeniem zaskarżonej decyzji. Jest tak dlatego, że dzień doręczenia stanowi po pierwsze – w myśl art. 53 § 1 P.p.s.a. – początek biegu terminu do wniesienia skargi (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2019 r., I GSK 325/19, LEX nr 2637596) i po drugie – w świetle m.in. przywołanego w skardze art. 212 op – warunek wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego, związania nią zarówno organu, który ją wydał, jak i jej adresata (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 czerwca 2020 r., I FSK 638/20, LEX nr 3050465). W tym ostatnim kontekście warto odwołać się do stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wypowiedzianego w prawomocnych postanowieniach z 9 sierpnia 2023 r., III SA/Wa 2690/22 i 4 lipca 2024 r., III SA/Wa 559/24 (dostępnych w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nawiązał do orzecznictwa przyjmującego, że osoba prawna, która nie posiada organu, wprawdzie zachowuje swój prawny byt i co za tym idzie także zdolność sądową, lecz nie może ujawnić swej woli i podejmować czynności prawnych lub procesowych, nawet jeżeli, tak jak skarżąca spółka, reprezentowana jest przez pełnomocnika ustanowionego przed utratą organu. Zwrócił uwagę, że wedle art. 154 § 1 op w takim przypadku doręczenia powinny być dokonywane kuratorowi, o wystąpienie którego organ podatkowy ma obowiązek wystąpić na podstawie art. 138 § 3 op. W konsekwencji doręczenie decyzji samej spółce pozbawionej organów musi być uznane za bezskuteczne, co uniemożliwia zaskarżenie decyzji. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.