I SA/Gl 1731/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. postanawia odrzucić skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...], nr [...], którą: 1) orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżącego R. N. jako wiceprezesa zarządu A Sp. z o.o. w M. z tą Spółką i T. P., to jest drugim członkiem zarządu Spółki, za zaległości podatkowe z tytułu: – podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. wynikającego z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych CIT-8 w kwocie [...] zł; – odsetek za zwłokę od zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. w kwocie [...] zł naliczonych od kwoty zaległości w wysokości [...] zł począwszy od następnego dnia po upływie terminu płatności podatku, to jest od dnia 3 kwietnia 2007 r., do dnia wydania decyzji; – kosztów postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł należnych na podstawie tytułów wykonawczych nr [...],[...] i [...], które wystawiono w dniu [...] a doręczono w dniu 30 listopada 2009 r.; 2) umorzono postępowanie w zakresie odsetek za zwłokę od niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od marca do maja oraz za listopad i grudzień 2006 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał w dniu 18 grudnia 2013 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, jednakże w dniu 19 lutego 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił uwzględnienia tego żądania a od tego postanowienia nie został wniesiony sprzeciw. Mając to na względzie, Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 27 marca 2014 r. wezwanie skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tego wezwania miało następujący przebieg. W dniu 7 kwietnia 2014 r., na skutek niezastania skarżącego, złożono je w placówce pocztowej. Równocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. Zawiadomienie powtórne pozostawiono w dniu 16 kwietnia 2014 r. Natomiast w dniu 23 kwietnia 2014 r. przesyłkę tę wydano skarżącemu. Skarżący dotychczas nie ustosunkował się do wskazanego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 22 kwietnia 2014 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego. Zgodnie z nimi, jak wspomniano, przesyłkę tę w dniu 7 kwietnia 2014 r. złożono w placówce pocztowej wobec niezastania adresata przy próbie jej doręczenia. Wówczas w jego oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. Zawiadomienie powtórne pozostawiono w dniu 16 kwietnia 2014 r. Natomiast w dniu 23 kwietnia 2014 r. przesyłkę wydano skarżącemu. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 22 kwietnia 2014 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu [w myśl bowiem art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, a drugi dzień Wielkiej Nocy, który w 2014 r. przypadł na 21 kwietnia, jest dniem ustawowo wolnym od pracy, o czym stanowi art. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.)]. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący powinien wykonać zatem najpóźniej we wtorek 29 kwietnia 2014 r. Jako że tego nie uczynił, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.