I SA/Gl 1565/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r. p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 10.817 (słownie: dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 30 października 2020 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. w T. (dalej: "strony skarżącej") w osobie doradcy podatkowego K. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: "organu odwoławczego") wskazane w sentencji niniejszego postanowienia. W treści skargi zażądano uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta K. (dalej: "organu I instancji") z dnia [...] nr [...], a także zasądzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że w dniu [...] wydał decyzję o numerze [...], mocą której uchylił w całości zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu I instancji, stwierdzając jednocześnie nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2012 rok w kwocie [...]zł oraz uznając, iż działania organu nie miały miejsca bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. Następnie organ odwoławczy poinformował tut. Sąd, że na ww. decyzję z dnia [...] nie została wniesiona skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W analizowanym przypadku organ odwoławczy skorzystał z przewidzianej w art. 54 § 3 P.p.s.a. regulacji poprzez wydanie nowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, które w całości uwzględniło stanowisko strony skarżącej. W konsekwencji należy uznać, że odpadła przyczyna leżąca u podstaw wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3, wobec czego należało orzec o jego umorzeniu. Uwzględnienie przez organ odwoławczy skargi w trybie autokontroli uczyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Na koszty postępowania w niniejszej sprawie składa się wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w wysokości 10.800 zł – stosownie do § 2 ust. 2 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.