I SA/Gl 1563/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury, Bożena Pindel, Protokolant specjalista Agnieszka Rogowska-Bil, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2020 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. (dalej – ZUS, organ) decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm. - dalej k.p.a.) w związku z art. 30, art. 83b ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 300 z późn. zm. - dalej u.s.u.s.) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne za osoby zgłaszane do ubezpieczeń w części finansowanej przez ubezpieczonych. W pouczeniu decyzji organ wskazał, że Skarżącemu przysługuje alternatywnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego albo skarga do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 12 października 2019 r. przedstawiciel ustawowy Zobowiązanego, które wpłynęło do organu w dniu 15 października 2019 r., wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 15 października 2019 r. do ZUS-u wpłynęła również skarga przedstawiciela ustawowego Zobowiązanego, opatrzona datą 12 października 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł przede wszystkim o jej odrzucenie motywując to tym, że w sprawie wniesiono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w oparciu o który prowadzone jest postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ustawodawca wyjaśnił, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Od wspomnianej reguły obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia wprowadzono wyjątek, który określony został w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul. Z przepisu tego wynika zatem, że jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez korzystania z tego prawa. Uregulowanie to dopuszcza więc możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej (zob. Kabat Andrzej. Art. 52. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. System Informacji Prawnej LEX, 2019). W sytuacji, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie jest dopuszczalne zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego od takiej decyzji jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ulega wątpliwości, iż przedstawiciel ustawowy Skarżącego w tym samym czasie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ma pierwszeństwo przed rozpatrzeniem skargi do sądu administracyjnego. Skoro Skarżący skorzystał z prawa do wniesienia wniosku, a więc niejako "przedłużył" postępowanie administracyjne, wywodząc wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to w chwili obecnej niedopuszczalne jest zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Ewentualną skargę wywieść będzie można na decyzję, która zapadnie w wyniku rozpoznania złożonego przez Skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznać zatem należy, że skarga do sądu administracyjnego jest przedwczesna, gdyż złożona została w czasie, gdy nie został jeszcze rozpatrzony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.