I SA/Gl 1561/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela, Protokolant specjalista Agnieszka Rogowska-Bil, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi B. S., S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 15 września 2021 r. nr 2401-IOD-1.4102.36.2021.10/MK2 UNP: 2401-21-195895 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 107 (słownie: sto siedem) złotych.

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą B. S. i S. S. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. w kwocie 23.529 zł. Na powyższą decyzję B. S. i S. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W piśmie z dnia 20 czerwca 2022 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W omawianej sprawie skarżący w piśmie procesowym z dnia 20 czerwca 2022 r. złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.