I SA/Gl 1462/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2026 r. sprawy ze skargi Z. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 września 2025 r. nr 2401-IEW2.4253.22.2025.16 UNP: 2401-25-226653 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji dotyczącej określenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2018 r. do grudnia 2018 r. oddala skargę.

1. Z. O. (dalej: skarżący) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ drugiej instancji) z 30 września 2025 r. nr 2401-IEW2.4253.22.2025.16 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2018 r. 2. Stan sprawy. 2.1. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. (dalej: organ pierwszej instancji) w dniu 28 listopada 2024 r. wydał decyzję w stosunku do skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2018 r. W ustawowo przewidzianym terminie skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji. 2.2. Organ pierwszej instancji postanowieniem z 21 marca 2025 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności ww. decyzji. 2.3. Po rozpoznaniu zażalenia od ww. postanowienia, organ drugiej instancji mocą zaskarżonego w nn. sprawie postanowienia utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że w pierwszej kolejności organ ustala, czy zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 239b § 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 - o.p.) Następnie, czy zaistnienie jednej z tych przesłanek daje w konsekwencji prawdopodobieństwo (uprawdopodabnia), że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Po przeprowadzeniu tego procesu dowodzenia organ podatkowy może nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności. Przesłanki, od których zależy nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, nie są bezpośrednio związane z treścią decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przesłanki te są przede wszystkim związane z sytuacją majątkową strony postępowania, jej stosunkiem do wykonania nałożonego obowiązku oraz możliwościami wykonania tego obowiązku w drodze przyszłej egzekucji. Organy podatkowe obowiązane są ustalić wystąpienie chociażby jednej z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 o.p. przez jej udowodnienie, natomiast w przypadku przesłanki określonej w art. 239b § 2 o.p. wystarczy samo uprawdopodobnienie (przypuszczalne nastąpienie), przy czym w kontekście tej przesłanki wskazać należy, że uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo - zmaterializowania się jej. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na okoliczność prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec innych należności. Zgodnie z art. 239b § 1 pkt 1 o.p. decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności jeżeli organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych. Ze zgromadzonego materiału wynika, iż wobec skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułów wykonawczych (48 tytułów wykonawczych) dot. podatku od towarów i usług za okresy: 12/2013 - 12/2014, 3-11/2015, 2-12/2016,1-12/2017, 8-11/2022, a także wystawionych przez następujących wierzycieli publicznoprawnych: - Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (4 tytuły wykonawcze), - Wójta Gminy B1. pozycje (3 tytuły wykonawcze), - Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. (12 tytułów wykonawczych) za okres: 1/2020 r., 8/2022 r., 2/2020r., 6, 7, 8/2020 r., 2, 3, 4, 5/2020 r., 6, 7, 8/2020 r., 12/2021 r., 1, 2, 3/2022 r., 4, 5, 6, 7/2022 r.; - Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny za okres 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. (1 tytuł wykonawczy). Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. nie wyegzekwował w całości należności objętych ww. tytułami wykonawczymi wystawionymi na przedmiotowe zaległości - na dzień 21 marca 2025 r. (tj. dzień wydania zaskarżonego postanowienia). Kwota zaległości podatkowych na dzień 21 marca 2025 r. wynosiła 10.539.241,75 zł, odsetki 8.456.188,00 zł razem 18.995.429,75 zł. Nie budzi zatem wątpliwości, iż spełniona została przesłanka z art. 239b § 1 pkt 1 o.p. Organ pierwszej instancji udowodnił w sposób nie budzący wątpliwości, iż toczy się postępowanie egzekucyjne wobec innych należności pieniężnych. W przedmiotowej sprawie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia oparte zostało także na spełnieniu przesłanki nieposiadania przez skarżącego majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę. W tym względzie organ pierwszej instancji dokonując analizy sytuacji majątkowej skarżącego ocenił, że nie posiada on majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Z decyzji wydanej 28 listopada 2024 r. wynika zobowiązanie w łącznej kwocie 3.888.078,00 zł. Jak wynika z akt sprawy skarżący: - posiada przyczepę Gniotpol G3560 SP nr rej. [...] wycenioną na kwotę 6.600,00 zł - wycena na podstawie ofert sprzedaży w serwisach CENEO.pl, Sprzedam.pl, Allegro.pl; (na podstawie danych zawartych w Aplikacji Dostępowej Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, - posiada samochód ciężarowy RENAULT MIDLUM 220.08 nr rej. [...] wyceniony na kwotę 23.900,00 zł wg Systemu Info-Ekspert na podstawie danych zawartych w Aplikacji Dostępowej Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, - jest właścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą [...] (udział w prawie własności nieruchomości to jedna czwarta) - o oszacowanej wartości - 154.675,00 zł. Oszacowana wartość majątku jest niewystarczająca aby zaspokoić zaległe zobowiązania podatkowe wynikające z decyzji wymiarowej wraz z odsetkami za zwłokę w wys. 3.888.078,00 zł. Nadto skarżący dokonywał czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, co nastąpiło 9 marca 2023 r. i 31 marca 2023 r. W dniu 9 marca 2023 r. aktem notarialnym skarżący dokonał zbycia przysługującego mu udziału w nieruchomościach za cenę w łącznej kwocie 1.200.000,00 zł. W dniu 31 marca 2023 r. aktem notarialnym dokonał zbycia przysługującego mu udziału w nieruchomości za cenę w kwocie 600.000,00 zł. Z kolei prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania jest w pierwszej kolejności oparte na założeniu, że skoro w zakresie innych należności pieniężnych, zostały wyczerpane możliwości zaspokojenia wierzyciela (wszczęto postępowanie egzekucyjne), to należy przypuszczać, że również obowiązku wynikającego z wydanej decyzji nieostatecznej skarżący nie będzie chciał wykonać. Innymi słowy, bez nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji zobowiązanie podatkowe wynikające z tej decyzji może zostać niewykonane. Postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. obejmuje znacznie wyższe zobowiązanie niż zobowiązanie wynikające z decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zobowiązania objęte tytułami wykonawczymi nie zostały zaspokojone pomimo zastosowania przymusu administracyjnego. Okolicznością uprawdopodabniającą niewykonanie zobowiązania jest także fakt, iż skarżący nie posiada majątku, na którym można zabezpieczyć wykonanie zobowiązania, co wykazano przy okazji omówienia przesłanki z art. 239b § 1 pkt 2 o.p. Na dzień wydania postanowienia należność z tytułu podatku od towarów i usług do zapłaty wynikająca z decyzji objętej niniejszym rygorem wynosiła 3.888.078,00 zł. Organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił, iż wartość majątku nie jest wystarczająca na pokrycie przedmiotowych zaległości, a bieżąca sytuacja finansowa skarżącego nie daje gwarancji zaspokojenia zaległości. Wysokość dochodów skarżącego wykazanych w zeznaniach rocznych od 2019 r. nie pokrywają zaległości objętych niniejszym postępowaniem. Zgodnie z Ewidencją i Informacją o Działalności Gospodarczej 28 grudnia 2022 r. skarżący zaprzestał wykonywanie działalności gospodarczej, a dzień później nastąpiło wykreślenie z rejestru. Dodatkowo okoliczność zaskarżenia decyzji wymiarowej, a także źródło zaległości podatkowych w postaci nierzetelnych transakcji uprawdopodabnia niewykonanie zobowiązań określonych w decyzji. Jak wynika z wydruku zaległości, na dzień jego wygenerowania, skarżący posiadał zaległości wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w łącznej wysokości 10.539.241,75 zł + odsetki 8.456.188,00 zł, w łącznej wysokości 18.995.429,75 zł. Biorąc pod uwagę wysokość dochodów skarżącego oraz wartość posiadanego przez skarżącego majątku w stosunku do wszystkich zaległości wraz z odsetkami w kwocie 18.995.429,75 zł, zostało wykazane w niniejszej sprawie - prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań objętych zaskarżonym postanowieniem. 3.1. Powyższe postanowienie organu drugiej instancji zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - prawa materialnego, tj. art. 239b § 1 pkt 1-3 o.p. poprzez instrumentalne wykorzystanie przesłanek nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, podczas gdy działania tego samego organu podatkowego, który wydał postanowienie, przyczyniły się do wszczęcia wobec podatnika postępowań egzekucyjnych. Okoliczność ta, mimo że znana organowi podatkowemu z urzędu, nie została w żaden sposób uwzględniona przy ocenie zaistnienia przesłanek z art. 239b § 1 pkt 1-3 o.p. - prawa materialnego, tj. art. 239b § 2 o.p. poprzez błędną wykładnię, polegającą w znaczącej mierze na przytoczeniu i powtórzeniu okoliczności rzekomo uzasadniających przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1-3 o.p. również jako uprawdopodobniające niewykonanie zobowiązania podatkowego, podczas gdy organ winien wskazać jak zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 pkt 1-3 o.p. uzasadnia powzięcie obawy, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Z uzasadnienia wynika bowiem, że w ocenie organu występowanie postępowań egzekucyjnych jak również brak majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej spełnia zarówno przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 i 2 o.p. jak i jednocześnie przesłankę z art. 239b § 2 o.p. - prawa procesowego, tj. art. 122, art. 180 §1, art. 187 §1, art. 191 o.p. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, uwidaczniające się w pomijaniu dowodów świadczących na korzyść skarżącego w całościowej analizie sprawy, co wpłynęło na wydanie niekorzystnego postanowienia na rzecz skarżącego, - prawa procesowego, tj. art. 121 §1 w zw. z art. 239b § 1 pkt 1-3 i § 2 o.p. poprzez naruszenie zasad przeprowadzania postępowania, polegające na wydaniu postanowienia bez uwzględnienia okoliczności, że do wystąpienia przesłanki uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane przyczyniły się działania organów podatkowych. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według nom przepisanych. 3.2. W odpowiedzi n skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 4. Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie przywołać trzeba art. 239b § 1 o.p., zgodnie z którym decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Na podstawie § 2 tego artykułu, przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Przesłanki określone w przepisach art. 239b § 1-4 o.p. mają charakter fakultatywny i rozłączny, co powoduje, że zaistnienie jednej z nich daje podstawę do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Warunkiem koniecznym jest jednak uprawdopodobnienie przez organ podatkowy, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 o.p.). Fakt zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 o.p. organ podatkowy obowiązany jest ustalić poprzez udowodnienie, natomiast dla wykazania spełnienia warunku określonego w art. 239b § 2 o.p. wystarczy jedynie uprawdopodobnienie, które jest środkiem zastępczym dowodu. Uprawdopodobnienie nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) istnienia jakiegoś faktu, a zatem nie oznacza konieczności udowodnienia danej okoliczności. Zatem, przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy (przypuszczenia), że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Innymi słowy, uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu i ze swej istoty nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) istnienia jakiegoś faktu. 5. Oceniając przesłankę z art. 239b § 1 pkt 1 o.p. należy podkreślić, że użyte tam określenie "wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne", oznacza sytuację, w której wobec strony zostało formalnie wszczęte postępowanie egzekucyjne i nie zostało ono formalnie zakończone. Ze zgromadzonego materiału wynika, iż wobec skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułów wykonawczych (48 tytułów wykonawczych) dot. podatku od towarów i usług za okresy: 12/2013 - 12/2014, 3-11/2015, 2-12/2016,1-12/2017, 8-11/2022; a także wystawionych przez następujących wierzycieli publicznoprawnych: - Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (4 tytuły wykonawcze), - Wójta Gminy B1. pozycje (3 tytuły wykonawcze), - Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. (12 tytułów wykonawczych) za okres: 1/2020 r., 8/2022 r., 2/2020r., 6, 7, 8/2020 r., 2, 3, 4, 5/2020 r., 6, 7, 8/2020 r., 12/2021 r., 1, 2, 3/2022 r., 4, 5, 6, 7/2022 r., - Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny - OPL/2023/212372 za okres 01.01.2022 r. do 31.12.2022 r. (1 tytuł wykonawczy). Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. nie wyegzekwował w całości należności objętych ww. tytułami wykonawczymi wystawionymi na przedmiotowe zaległości - na dzień 21 marca 2025 r. Kwota zaległości podatkowych na dzień 21 marca 2025 r. wynosiła 10.539.241,75 zł, odsetki 8.456.188,00 zł razem 18.995.429,75 zł. Zgodzić się zatem trzeba z organem, że spełniona została przesłanka z art. 239b § 1 pkt 1 o.p. Mianowicie nie budzi wątpliwości, że toczą się postępowania egzekucyjne wobec innych należności pieniężnych skarżącego. Co istotne, ani organ ani Sąd kierując się treścią art. 239b § 1 pkt 1 o.p. nawiązującą do postępowania egzekucyjnego w zakresie innych należności pieniężnych, nie bada w ramach prowadzonego postępowania w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego. To oznacza, że argumenty skargi o jego przebiegu, świadomości organu co do instrumentalnego wykorzystania tego postępowania lub innych działaniach organu w tym względzie, nie mają wpływu na spełnienie przesłanki wyżej wskazanej. Przepis art. 239b § 1 pkt 1 o.p. odwołuje się bowiem wyłącznie do kryterium posiadania przez organ podatkowy informacji, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, a nie do okoliczności związanych z tokiem postępowania egzekucyjnego lub powodami jego wszczęcia. Wykazał też organ, że skarżący nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wynikającej z decyzji wymiarowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można by ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy i które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Jak wynika z akt sprawy skarżący posiada: - przyczepę Gniotpol G3560 SP nr rej. [...] wycenioną na kwotę 6.600,00 zł - wycena na podstawie ofert sprzedaży w serwisach CE- NEO.pl, Sprzedam.pl, Allegro.pl; (na podstawie danych zawartych w Aplikacji Dostępowej Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, - samochód ciężarowy RENAULT MIDLUM 220.08 nr rej. [...] wyceniony na kwotę 23.900,0 zł wg Systemu Info-Ekspert (na podstawie danych zawartych w Aplikacji Dostępowej Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, - nieruchomość objętą księgą wieczystą [...] (udział skarżącego w prawie własności nieruchomości to jedna czwarta) - o oszacowanej wartości -154.675,00 zł. Oszacowana wartość majątku jest niewystarczająca aby zaspokoić zaległe zobowiązania podatkowe wynikające z decyzji wymiarowej wraz z odsetkami za zwłokę w wys. 3.888.078,00 zł. Zasadnie organ wywodzi również, że w sprawie zaistniała przesłanka z art. 239b § 1 pkt 3 o.p. Skarżący dokonywał, bowiem czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, co nastąpiło 9 marca 2023 r. i 31 marca 2023 r. W dniu 9 marca 2023 r. aktem notarialnym rep A nr [...] dokonał zbycia przysługującego mu udziału w nieruchomościach, dla których prowadzone są księgi wieczyste nr [...] i [...] za cenę w łącznej kwocie 1.2`00.000,00 zł. W dniu 31 marca 2023 r. aktem notarialnym rep A nr [...] dokonał zbycia przysługującego mu udziału w nieruchomości dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] za cenę w kwocie 600.000,00 zł. 6. Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, nastąpiło również uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Regulacji zawartej w art. 239b § 2 o.p. nie można bowiem odczytywać w taki sposób, że jeśli w sprawie zaistniała przesłanka z § 1 pkt 1, czyli organ posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, to uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, wymagane przez § 2, polega na tym, że organ uprawdopodobnienie to musi powiązać z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym, tj. że postępowanie to uniemożliwi wykonanie zobowiązania podatkowego decyzji nieostatecznej. Wskazać trzeba, że przepisy Ordynacji podatkowej nie tworzą katalogu przesłanek, których spełnienie można uznać za uprawdopodobnienie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Stąd powstaje możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, które można, w świetle zasad doświadczenia życiowego, potraktować jako uprawdopodobniające określone zdarzenie. Należy mieć więc na uwadze indywidualny charakter każdej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2017 r., II FSK 1847/15). Należy przy tym dodać, że przewidziane w treści art. 239b § 2 o.p. uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, należy rozumieć jako obiektywny stan wiedzy, w świetle którego istnienie faktu (w tym przypadku niewykonanie zobowiązania) jest wysoce prawdopodobne. W realiach rozpoznawanej sprawy organy obu instancji trafnie uznały, że majątek skarżącego stanowi wartość faktycznie niższą od zaległości z decyzji podatkowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności wraz z odsetkami za zwłokę. Także wysokość dochodów skarżącego wykazanych w zeznaniach rocznych od 2019 r. opisanych na str. 13 postanowienia organu pierwszej instancji, nie pokrywają zaległości objętych niniejszym postępowaniem. Zgodnie z Ewidencją i Informacją o Działalności Gospodarczej 28 grudnia 2022 r. skarżący zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej, a dzień później nastąpiło wykreślenie z rejestru. Dodatkowo skarżący nie posiada źródła dochodów, które w realny sposób pozwoliłyby spłacić zobowiązanie objęte niniejszym postępowaniem. Dodatkowo okoliczność zaskarżenia decyzji wymiarowej, a także źródło zaległości podatkowych w postaci nierzetelnych transakcji uprawdopodabnia niewykonanie zobowiązań określonych w decyzji. Jak wynika z wydruku zaległości, na dzień jego wygenerowania, skarżący posiadał zaległości wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w łącznej wysokości 10.539.241,75 zł + odsetki 8.456.188,00 zł, w łącznej wysokości 18.995.429,75 zł. Biorąc zatem pod uwagę wysokość dochodów skarżącego oraz wartość posiadanego przez niego majątku w stosunku do wszystkich zaległości wraz z odsetkami w kwocie 18.995.429,75 zł, zostało wykazane w niniejszej sprawie - prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań objętych zaskarżonym postanowieniem. Podkreślić trzeba i to, że obowiązkiem organu podatkowego nie jest dowodowe wykazanie, że podatnik nie zapłaci podatku wynikającego z nieostatecznej decyzji, ale wskazanie na okoliczności, fakty już istniejące, na podstawie których można obiektywnie i racjonalnie wnioskować, że podatek ten nie zostanie zapłacony. Kryterium temu organ sprostał. 7. Oceniając postępowanie organów należy wskazać, że naczelną zasadą postępowania jest zasada prawdy obiektywnej określona w art. 122 o.p., której rozwinięciem jest przepis art. 187 § 1 tej ustawy. Zgodnie z powyższą zasadą organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, w tym zobowiązane są zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto oceniając zgromadzony materiał dowodowy organy podatkowe muszą kierować się regułami z art. 191 o.p. Wynikający z Ordynacji podatkowej obowiązek podejmowania wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nie oznacza jednak, że ciężar dowodu obciąża w każdej sytuacji organ podatkowy. Ustalenie niektórych faktów − zwłaszcza tych, o których wiedzę posiada wyłącznie podatnik − pozostaje poza zakresem możliwości organu podatkowego. Chybione są więc zarzuty, że organy podatkowe prowadząc postępowanie dowodowe naruszyły art. 122 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 w zw. z art. 180 § 1 o.p. W ocenie Sądu stan faktyczny rozpatrywanej sprawy ustalono w sposób prawidłowy na podstawie zebranego materiału dowodowego. Organy nie naruszyły też zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 191 o.p., a dokonana ocena nie była ani oceną dowolną, lecz uzasadnioną i racjonalną, a zgromadzony materiał dowodowy był rozpatrzony wszechstronnie. Uwzględniając powyższe, Sąd podzielił stanowisko organów, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art. 239b § 1 pkt 1, 2, 3 oraz § 2 o.p. Organy w prawidłowy sposób wykazały istnienie w niniejszej sprawie obawy niewykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z nieostatecznej decyzji podatkowej. Sąd nie podzielił przy tym zarzutów skargi co do instrumentalnego wykorzystania instytucji rygoru, unormowanej w art. 239b § 1 pkt 1 o.p. 8. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.