I SA/Gl 1402/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ż. z dnia [...] ., nr [...] określającą skarżącemu M. P. wysokość zobowiązania w kwocie [...] zł z tytułu opłaty targowej za dokonywanie sprzedaży na terenie Gminy Z. w dniach: 7, 14, 21, 28 czerwca 2014 r., 5, 12, 19, 26 lipca 2014 r., 2, 9, 16, 23, 30 sierpnia 2014 r., 6, 13, 20, 27 września 2014 r., 4, 11, 18, 25 października 2014 r., 8, 15, 22, 29 listopada 2014 r., 6, 13, 20, 27 grudnia 2014 r., 3, 10, 17, 24, 31 stycznia 2015 r. oraz 7, 14, 21, 28 lutego 2015 r. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej na powyższą decyzję organu odwoławczego. W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże w dniu 30 marca 2016 r. wniosek ten referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania, a to rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone. Wobec powyższego w dniu 21 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I zarządził wezwać skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie skarżącemu tego wezwania miało następujący przebieg: w dniu 2 sierpnia 2016 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej. Jednocześnie w skrzynce pocztowej skarżącego umieszono zawiadomienie o pozostawieniu tej przesyłki w placówce pocztowej oraz o możności jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 9 sierpnia 2016 r., a w dniu 17 sierpnia 2016 r. przesyłkę tę wydano skarżącemu. Kwota należna tytułem wpisu od skargi dotychczas nie została uiszczona. W dniu 24 sierpnia 2016 r. skarżący złożył natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Stosownie bowiem do art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 16 sierpnia 2016 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie skarżącego do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi była dwukrotnie awizowana (wpierw – w dniu 2 sierpnia 2016 r.; powtórnie – w dniu 9 sierpnia 2016 r.), natomiast w dniu 17 sierpnia 2016 r. została wydana adresatowi. W świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc w dniu 16 sierpnia 2016 r., a fakt późniejszego jej wydania skarżącemu pozostaje bez znaczenia dla tej kwalifikacji. Oznacza to, że wpis od skargi skarżący powinien był zapłacić najpóźniej we wtorek 23 sierpnia 2016 r. Jako że tego nie uczynił, jego skargę należało odrzucić. W myśl bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na koniec wyjaśnić trzeba, że wystąpienie przez skarżącego w dniu 24 sierpnia 2016 r. z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych nie mogło uchronić go przed negatywnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek taki wywołuje bowiem skutek od chwili jego wniesienia, a zatem nie obejmuje zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Stąd też wystąpienie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych przez wezwanego do uiszczenia opłaty sądowej po uprawomocnieniu się zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia tej opłaty nie chroni wezwanego przed ujemnymi konsekwencjami niewykonania takiego wezwania. Konkludując, skargę należało odrzucić, gdyż w przepisanym terminie nie została uiszczona kwota należna tytułem wpisu od tego pisma. Konieczne zatem stało się wydanie niniejszego postanowienia. Dla porządku jedynie dodać należy, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a.