I SA/Gl 129/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. p o s t a n a w i a skargę odrzucić WSA/post.1 - sentencja postanowienia

A S.A. w B.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 lutego 2019 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 11.063 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 lutego 2019 r. Pismem z dnia 27 lutego 2019 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 lutego 2019 r. W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącej bezskutecznie z dniem 4 marca 2019 r. Jednocześnie należy zauważyć, że pismo pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi nie mogło odnieść zamierzonego skutku, albowiem umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dopuszczalne jest jedynie w sytuacji, gdy skarga nie jest obarczona brakami, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało skargę odrzucić zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.