I SA/Gl 1273/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędziowie Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr BCOF.WAR.635.2326.2025 KA.PK.ZZ 03766242 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.

Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. (dalej: Dyrektor COF, wierzyciel) postanowieniem z 11 sierpnia 2025 r. nr BCOF.WAR.635.2326.2025 KA.PK.ZZ 03766242, na podstawie art. 134 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej: K.p.a. stwierdził, że zażalenie A. P. (dalej: skarżąca) na postanowienie własne z 27 czerwca 2025 r. nr BCOF.WAR.635.2326.2025 ŁD.JJ.P 03766242 zostało złożone z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie Dyrektora COF zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wierzyciel postanowieniem z 27 czerwca 2025 r. oddalił zarzut nieistnienia obowiązku w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 7 marca 2025 r. nr 8378E1-58/WA/2025. W pouczeniu postanowienia wierzyciel wskazał, że skarżącej przysługuje zażalenie, które wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. postanowienia organu pierwszej instancji. Postanowienie odebrane zostało 7 lipca 2025 r. Skarżąca 15 lipca 2025 r. nadała listem poleconym pismo stanowiące zażalenie. Mając na uwadze, iż odebranie postanowienia nastąpiło w dniu 7 lipca 2025 r., termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem 14 lipca 2025 r. Z tych też względów Dyrektor COF stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W skardze osobistej na postanowienie Dyrektora COF, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca stwierdziła, że sprawa abonamentu RTV o wskazanym indywidualnym numerze identyfikacyjnym jej nie dotyczy, tylko innej osoby o podobnym nazwisku i osoby zamieszkałej w podobnej, aczkolwiek innej lokalizacji. Nie posiada na swoje nazwisko indywidualnego numeru identyfikacyjnego nadanego przez Pocztę Polską, ani też nie posiada indywidualnego numeru identyfikacyjnego na adres teraźniejszego pobytu. Nigdy takich dokumentów nie otrzymała. Wniosła o rozpatrzenie sprawy całościowo. Podkreśliła, że od 2005 r. jest na rencie rodzinnej. W 1999 r. została eksmitowana ze służbowego mieszkania. Musiała zamieszkać wraz z mężem i dwójką dzieci na terenie budowy domu jednorodzinnego Opuszczając w 1999 r. mieszkanie na poczcie zgłosiła zmianę adresu i jednocześnie wyrejestrowała odbiornik telewizyjny, jako iż nie miała możliwości uruchomienia telewizora na terenie budowy i nawet go nie zabrała. Dyrektor COF w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest kwestia zachowania terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie wierzyciela z 27 czerwca 2025 r., oddające zarzut nieistnienia obowiązku, zgłoszony przez skarżącą. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że kontroluje tylko postanowienie z 11 sierpnia 2025 r. Natomiast nie jest przedmiotem oceny postanowienie wydane przez wierzyciela 27 czerwca 2025 r., oddalające zarzut nieistnienia obowiązku. Sąd wyjaśnia, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia środka odwoławczego, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Tym samym każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu, stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. W niniejszym postępowaniu dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia Sąd badał jedynie, czy postanowienie wierzyciela wydane w pierwszej instancji zawierało prawidłowe pouczenie w zakresie terminu do wniesienia zażalenia, czy została prawidłowo doręczona stronie i czy zażalenie wniesiono w ustawowym terminie. Natomiast Sąd nie badał dlaczego i z jakich przyczyn doszło do uchybienia terminu, a tym bardziej nie podlegały kontroli podnoszone w zażaleniu zarzuty merytoryczne zgłoszone wobec postanowienia wydanego przez wierzyciela w pierwszej instancji. Gdyby tak uczynił to wyszedłby poza granice rozpoznania sprawy. Sąd jeszcze raz podkreśla, że jeżeli organ odwoławczy (tutaj: Dyrektor COF) stwierdzi, iż środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom, ani stopniowaniu skali tego naruszenia i nawet nieznaczne przekroczenie terminu obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia uchybienia terminu. Wniesienie zaś zażalenia z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, powoduje bezskuteczność tego środka zaskarżenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia pierwszoinstancyjnego. Z tych powodów należało przyjąć, że Dyrektor COF prawidłowo zinterpretował i zastosował art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia zażalenie na postanowienie z 27 czerwca 2025 r. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się również naruszenia innych przepisów postępowania, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych też względów zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zarzuty skargi okazały się niezasadne. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) oddalił skargę.