I SA/Gl 1154/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz Ziętek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 lipca 2022 r. nr 2401-IOD-1.601.9.2021.14/AB-T UNP.2401-22-152768 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odrzucić skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków złożonej skargi przez podanie nr PESEL skarżącej, złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed sądem administracyjnym oraz uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono 18 października 2022 r. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o przedłużenie terminu. Wyjaśnił, że strona jest poza granicami kraju. Uzupełnienie braków w terminie wskazanym nie jest możliwe. Pełnomocnik kontaktuje się ze stroną jedynie drogą listową na adres wskazany w odpowiedzi organu na skargę, gdyż wszelkie dane strony, w tym jej akta, uległy zniszczeniu w związku z zalaniem kancelarii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz jej opłacenia nie zostało wykonane złożona skargę należało odrzucić. Wprawdzie pełnomocnik w piśmie z dnia 24 października 2022 r. wystąpił o przedłużenie terminu, niemniej jednak termin, o którym mowa w przepisach wyżej wskazanych jest terminem ustawowym, który nie podlega wydłużeniu. Dlatego też mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.