I SA/Gl 1096/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...], nr ewid. [...] Prezydent Miasta B. ustalił skarżącej V.P. zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2015 r. w wysokości [...] zł. Od tej decyzji pełnomocnik skarżącej wniósł odwołanie z dnia 22 kwietnia 2015 r. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej utrzymało w mocy powyższą decyzję Prezydenta Miasta. Decyzja ta stanowiła przedmiot skargi z dnia 5 sierpnia 2015 r., która została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucona postanowieniem z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 999/15. W piśmie z dnia 28 stycznia 2019 r., uzupełnionym pismem z dnia 11 marca 2019 r., pełnomocnik skarżącej wystąpił do Kolegium o stwierdzenie nieważności powyższych decyzji Kolegium i Prezydenta Miasta. Decyzją z dnia [...], nr [...] (decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie) Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności swej decyzji z dnia [...], pouczając stronę o przysługującym odwołaniu od tego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga wniesiona na decyzję Kolegium z dnia [...] podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wymaga bowiem wyjaśnienia, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Odnotować również trzeba, że stosownie do art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), dalej oznaczanej w skrócie: o.p., od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1), a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (§ 2). W myśl natomiast art. 221 o.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (§ 1), a przepis ten stosuje się odpowiednio do dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (§ 2). W analizowanym przypadku zaskarżona decyzja Kolegium wieńczyła postępowanie przeprowadzone w pierwszej instancji w sprawie wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji wcześniej wydanych. Od decyzji tej w myśl art. 221 § 1 o.p. służyło więc odwołanie. W rezultacie wniesienie na nią skargi do sądu administracyjnego naruszyło powołany wyżej art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. i skutkować musiało odrzuceniem skargi. Ponieważ opisane uchybienie nie zostało wskazane przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tych przyczyn wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.