I SA/Gl 1044/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. i A. B. na uchwałę Rady Miasta Tychy z dnia 28 stycznia 2016 r. nr XVIII/310/16 w przedmiocie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla niepublicznych przedszkoli, punktów przedszkolnych, zespołów wychowania przedszkolnego, szkół i placówek prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie miasta oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Skargą z dnia 16 sierpnia 2017 r. K. N. i A. B. wniosły skargę na uchwałę Rady Miasta Tychy, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla niepublicznych przedszkoli, punktów przedszkolnych, zespołów wychowania przedszkolnego, szkół i placówek prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie miasta oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania domagając się stwierdzenia nieważności § 2 ust. 11, § 3 ust. 4 pkt 1 i 2 tej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotem zaskarżenia w nn. sprawie jest uchwała Rady Miasta Tychy, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla niepublicznych przedszkoli, punktów przedszkolnych, zespołów wychowania przedszkolnego, szkół i placówek prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne na terenie miasta oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania w części dotyczącej jej § 2 ust. 11 i § 3 ust. 4 pkt 1 i 2. Tymczasem Sądowi znany jest z urzędu fakt, że wyrokiem z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 763/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność powyższej uchwały w części dotyczącej § 2 ust. 5 w zakresie w jakim odwołuje się do ust. 11, § 2 ust. 11 i § 3 ust. 4 pkt 2. Jednocześnie powyższy wyrok nie jest prawomocny, albowiem w ustawowym terminie została wniesiona od niego skarga kasacyjna. Powyższe powoduje, że do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Gl 763/17 nie jest możliwe wydanie wyroku w niniejszej sprawie z uwagi na zakres przedmiotowy zaskarżenia. Ocena prawna powyższego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny determinować będzie zakres rozpoznania skargi w nn. sprawie. Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku spowoduje bowiem stan rzeczy osądzonej co do § 2 ust. 11 i § 3 ust. 4 pkt 2 ww. uchwały uniemożliwiając orzekanie w tym zakresie, a tym samym oznaczać będzie konieczność rozstrzygnięcia jedynie co do § 3 ust. 4 pkt 1 ww. uchwały. W przypadku zaś uchylenia powyższego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny zarzuty zawarte w nn. skardze dotyczące § 2 ust. 11 oraz § 3 ust. 4 pkt 2 ww. uchwały niejako "odżyją" i jako takie winny podlegać również kontroli merytorycznej. Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia