I SA/Gl 1005/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, , , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Zakład Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy D.T., reprezentowanego przez A.P., utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Pismem z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę na powyższą decyzję. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 września 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej ppsa). Następnie pismem z dnia [...] skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, do którego dołączył pełnomocnictwo dla swojej żony A.P. do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przesyłkę zawierającą ww. wezwanie odebrał w dniu 27 września 2017 r., ale koperty nie otwierał z uwagi na fakt, że była adresowana do jego żony. Poinformował, że żona w tym czasie przebywała za granicą, a on sam również następnego dnia wyjeżdżał za granicę, w związku z czym korespondencja została otwarta dopiero po powrocie skarżącego i jego żony do kraju w dniu 5 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 września 2016 r. W tej dacie przesyłkę zawierającą ww. wezwanie odebrał dorosły domownik – D.T., który podjął się oddać przesyłkę adresatowi (art. 72 § 1 ppsa). Pomimo doręczenia wezwania do uzupełnia ww. braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnik strony skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uzupełnił ww. braku w terminie. Pismem z dnia [...] skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zgodnie z art. 87 § 4 ppsa skarżący złożył wraz z ww. wnioskiem pełnomocnictwo dla A.P. do działania w jego imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Badając zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, wskazać należy, iż przyczyna uchybienia terminu – nieobecność pełnomocnika strony skarżącej w kraju, która jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, uniemożliwiła mu dokonanie czynności procesowej w wyznaczonym terminie, ustała w dniu 5 października 2017 r., tj. po powrocie pełnomocnika skarżącego do kraju. W związku z powyższym należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w zakresie istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Należy zauważyć, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu była nieobecność pełnomocnika skarżącego w kraju, która uniemożliwiła mu zapoznanie się z odebraną przez skarżącego korespondencją zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. W ocenie Sądu, przedstawione w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie uzasadniają braku winy pełnomocnika skarżącego w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w przedmiotowej sprawie. Podnieść należy, iż w odniesieniu do pełnomocnika strony, który wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania w trakcie postępowania, formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, aby podczas nieobecności interesy reprezentowanej przez niego strony nie doznały uszczerbku. Pełnomocnik skarżącego wyjeżdżając za granicę, wiedząc, że będzie przez dłuższy czas przebywać poza miejscem zamieszkania, winien podjąć czynności gwarantujące właściwe prowadzenie spraw, zwłaszcza sądowych. Jeżeli nie podejmuje takich czynności, w konsekwencji czego uchybia terminowi wyznaczonemu do dokonania czynności, to nie można mówić o braku jego winy w powstaniu uchybienia. Sąd zauważa, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W świetle przedstawionych okoliczności, stwierdzić zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu i nie uwiarygodnił, że pełnomocnik zadbał w sposób należyty o jego interesy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.