I SA/Gd 940/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 rok postanawia przyznać radcy prawnemu M. G. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 553,50 zł (pięćset pięćdziesiąt trzy złote, pięćdziesiąt groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 103,50 zł (sto trzy złote, pięćdziesiąt groszy) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 23 listopada 2014 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu M. P. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Gdańsku wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego M. G.. Pełnomocnik skarżącego, w sporządzonej skardze kasacyjnej zwrócił się o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości stawki minimalnej z uwzględnieniem stawki podatku VAT. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 r. naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Wnioskiem z 25 czerwca 2014 r. radca prawny M. G. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej przyznanej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490; dalej jako rozporządzenie). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna objęta zaskarżoną decyzją organu podatkowego w wysokości odpowiadającej łącznemu obowiązaniu pieniężnemu za rok 2011 w wysokości, tj. 3.859 zł. Zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia kwota wynagrodzenia radcy prawnego przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł wynosi 600 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia wynosi 600 zł. Zatem należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 450 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 553,50 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.