I SA/Gd 865/14

Dnia 1 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia częściowo postępowania w zakresie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. – dalej jako "Skarżąca" w skardze z dnia 21 czerwca 2014 r. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia częściowo postępowania w zakresie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek Skarżąca wskazała, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych i organizacyjnych, których nie będzie można zmienić lub ograniczyć ich negatywnego wpływu na Skarżącą, nawet w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia niniejszego postepowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a".), sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Wniosek Skarżącej odnosi się do decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie umorzenia częściowo postępowania w zakresie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, a więc ze swej istoty nie nadającej się do wykonania, gdyż nie wymaga ona żadnej czynności stron. Decyzja ta nie nakłada na Skarżącą żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych. W związku z tym, za bezzasadny uznać należy złożony przez Skarżącą wniosek. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w postanowieniu.