I SA/Gd 840/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. F. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2018 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Wnioskiem z dnia 4 września 2018 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPF, skarżąca T. G. F. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi ona sama gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.050 zł netto miesięcznie, z której kwotę 473 zł przeznacza na opłaty do spółdzielni mieszkaniowej, za media i usługi telekomunikacyjne, a nadto na spłatę pożyczki i leczenie (skarżąca ma 71 lat, choruje na nerki, osteoporozę i reumatyzm) wydatkuje 300 zł. Po uiszczeniu stałych bieżących opłat do dyspozycji pozostaje jej kwota około 300 zł. Skarżąca poza mieszkaniem o powierzchni około 40 m2 nie posiada innego majątku, w tym oszczędności. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie choćby w części oraz kosztów zastępstwa procesowego z wyboru i – na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.