I SA/Gd 802/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić postępowanie.

D. Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 maja 2014 r., w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu skargi podniesiono między innymi zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez skład siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego postawionego w postanowieniu NSA z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 513/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych, a także w doktrynie wykształcono szerokie rozumienie pojęcia "rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc w tym zakresie poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt I FZ 248/09, a także M. Niezgódka-Medek [w] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005, s. 302 i n.). Tak rozumiana przesłanka zawieszenia postępowania określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zaistniała w niniejszej sprawie. Postanowieniem z 3 marca 2014 r., sygn. akt II FPS 4/13 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przekazanego postanowieniem z 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 513/13 wydanym w sprawie ze skargi kasacyjnej w ramach postępowania w przedmiocie wysokości straty w podatku od osób prawnych, przedstawił do rozstrzygnięcia pełnemu składowi Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, to jest: "czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)?" Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przedstawionego pełnemu składowi Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczącego dopuszczalności prowadzenia postępowania podatkowego w każdym czasie i orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, będzie miało charakter uniwersalny, odnoszący się nie tylko do podatku od osób prawnych. W omawianej sprawie ocenić należy, czy organ podatkowy mógł po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych prowadzić postępowanie odwoławcze, w sytuacji kiedy zobowiązanie to wygasło już poprzez zapłatę, czy też powinien był uznać, że wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego. Wobec tego od odpowiedzi pełnego składu Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego na przekazane zagadnienie prawne zależy również rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.