I SA/Gd 703/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę.

A.H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2021 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie podpisanej skargi. Na skutek niepodjęcia przesyłki zawierającej wezwanie w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do Sądu i uznana za doręczoną w dniu 7 czerwca 2021 r. Termin wyznaczony do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 14 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Z powyższych przepisów wynika zatem, że Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi w przypadku, gdy Strona pomimo doręczenia jej wezwania nie uzupełni w terminie jej braków formalnych. Wskazania wymaga, że w niniejszej sprawie doręczenie wezwania nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 p.p.s.a. Stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do nadesłania podpisanej skargi, została przesłana na podany przez Skarżącą adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 24 maja i 1 czerwca 2021 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie Skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane w dniu 7 czerwca 2021 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec powyższego należało przyjąć, że Skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Mimo skutecznego doręczenia przesyłki, które nastąpiło w dniu 7 czerwca 2021 r. nie wykonała nałożonego na nią obowiązku, a zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie w dniu 14 czerwca 2021 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.