I SA/Gd 686/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia oraz zwrotu nienależnie pobranej dotacji postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 19 grudnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 7 października 2019 r. wydaną wobec A w przedmiocie określenia oraz zwrotu nienależnie pobranej dotacji. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja powyższa została doręczona pełnomocnik Skarżącej trzykrotnie: w dniu 23 grudnia 2019 r. za pośrednictwem przesyłki kurierskiej Pocztex, a następnie listami poleconymi doręczonymi w dniach 7 i 13 stycznia 2020r. Odbiór przesyłek za każdym razem kwitowała pracownica kancelarii G.K. Fundacja, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła w dniu 12 lutego 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. W piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2020 r. pełnomocnik Skarżącej podniosła, że zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 13 stycznia 2020r., nie mogła jej natomiast otrzymać w dniu 23 grudnia 2020r., w tym czasie w związku z okresem świątecznym nie przebywała w kancelarii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja doręczona została na adres kancelarii pełnomocnika Skarżącej w dniu 23 grudnia 2019 r. przesyłką kurierską. Obiór przesyłki pokwitowała G.K, pracownica kancelarii. Jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism (art. 72 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że doręczenie dokonane w miejscu pracy adwokata, jakim jest jego kancelaria, do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism jest doręczeniem prawidłowym w świetle ww. przepisu. Z tego powodu fakt, że w dniu 23 grudnia 2019r. pełnomocnik nie przebywała w kancelarii nie uchyla skutków dokonanego do rąk pracownika kancelarii doręczenia. Pełnomocnik Skarżącej nie wskazała w replice żadnych powodów, dla których odbiór przesyłki przez G.K. miałby zostać uznany za nieprawidłowy. Należy zauważyć, że osoba ta odebrała również pozostałe przesyłki kierowane na adres kancelarii, w tym także przesyłkę doręczoną w dniu 13 stycznia 2020r., na którą powołuje się pełnomocnik. Upoważnienie G.K. do odbioru kierowanej na adres pełnomocnika korespondencji nie budzi w tej sytuacji wątpliwości. Wprawdzie decyzja wydana wobec Skarżącej Fundacji doręczana była pełnomocnikowi jeszcze dwukrotnie w dniach 7 i 13 stycznia 2020r., niemniej jednak dla rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi miarodajna jest data pierwszego skutecznego doręczenia, tj. 23 grudnia 2019 r. Termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie upływał w dniu 22 stycznia 2020 r. W przedmiotowej sprawie termin ten nie został dochowany, bowiem skarga wniesiona została w dniu 12 lutego 2020r. Nawet gdyby z jakichkolwiek przyczyn uznać dokonane w dniu 23 grudnia 2019 r. doręczenie za nieskuteczne, do czego jednak brak jest podstaw, to należy zauważyć, że także termin 30 dni liczony od daty 7 stycznia 2020r., upływając w dniu 6 lutego 2020r., nie zostałby dochowany. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.