I SA/Gd 663/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 rok postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – adwokatowi B. G. kwotę 8.856 zł brutto (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa.

Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt I SO/Gd 2/17 przyznano skarżącemu A. S. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata B. G. W piśmie procesowym z dnia 4 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego rozwinął zarzuty skargi (wniesionej przez skarżącego osobiście) oraz wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia w kwocie 7.200 zł, powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, iż opłaty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 20 września 2017 r. Sąd oddalił skargę. Jak wynika z protokołu rozprawy, za stronę skarżącą stawiła się adwokat M. G. (działająca z substytucji adwokata ustanowionego z urzędu), która poparła skargę i wniosła o uchylenie decyzji. W piśmie z dnia 19 października 2017 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik podtrzymał swój wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1714, dalej jako rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 1.308.808,00 zł. W konsekwencji w sprawie ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia właściwa jest opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia, która wynosi 7.200 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 8.856 zł brutto (7.200 zł + 1.656 zł). Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.