I SA/Gd 663/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wnioskiem uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 25 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego), skarżąca W. J. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów dołączonych do sprawy I SA/Gd 268/14, a także potwierdzenia wpłaty w dniach 9 maja 2014 r., 13 czerwca 2014 r., 14 lipca 2014 r. i 12 sierpnia 2014 r. kwoty po 1.000 zł tytułem leczenia i rehabilitacji w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, ustalono, że zamieszkuje ona z synem, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, dochody rodziny stanowią wypłacana wnioskodawczyni emerytura w kwocie 1.226 zł oraz przyznana jej synowi renta w wysokości 728 zł, wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, natomiast jej syn jest właścicielem mieszkania o powierzchni 30 m2, udokumentowane koszty związane z utrzymaniem wnioskodawczyni i jej syna wynoszą średnio miesięcznie około 720 zł, przy czym w ostatnim okresie – w związku z wypadkiem – wnioskodawczyni ponosi dodatkowe wydatki na odpłatne leczenie i rehabilitację, które również udokumentowała. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Dokonane ustalenia potwierdzają, że sytuacja finansowa, w jakiej znajduje się wnioskodawczyni jest trudna. Zważywszy na stan jej zdrowia i koszty odpłatnego leczenia i rehabilitacji oraz biorąc pod uwagę wysokość wydatków związanych z eksploatacją lokalu, nie ulega wątpliwości, że kwota uzyskiwanych przez wnioskodawczynię i jej syna miesięcznych dochodów (1.954 zł) pozwala jedynie na zaspokojenie ich bieżących potrzeb. Z tych względów uznano, że skarżąca wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.