I SA/Gd 656/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku R. M. zawarł wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Dnia 13 lipca 2018 r. skarżący wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył na urzędowym formularzu PPF, zwracając się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz akta administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący poza udziałem wynoszącym 111/640 w nieruchomości o powierzchni 800 m2 nie posiada żadnego innego majątku, posiada natomiast zobowiązania wobec ZUS, z tytułu podatku od nieruchomości oraz nieopłaconego abonamentu RTV w łącznej kwocie ponad 60.000 zł. Skarżący osiąga dochód z emerytury, która po uwzględnieniu potrąceń egzekucyjnych, wynosi 991 zł netto miesięcznie i który w całości wydatkuje na bieżące podstawowe koszty swojego utrzymania, tj. opłaty za media, telefon, zakup leków oraz środków czystości, wyżywienie. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie choćby w części i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.