I SA/Gd 634/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2014 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wnioskiem z dnia 2 maja 2017 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 6 czerwca 2017 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 3 lipca 2017 r., skarżąca H. K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Do wniosku skarżąca dołączyła kopie następujących dokumentów: decyzji ZUS z dnia 1 marca 2017 r. o waloryzacji emerytury, dwóch zaświadczeń lekarskich z dnia 6 listopada 2012 r. i 6 marca 2017 r., sentencji postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2016 r., którym przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym oraz sentencji postanowienia Sądu Okręgowego [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 marca 2017 r., którym ustanowiono na rzecz skarżącej pełnomocnika z urzędu. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest właścicielką mieszkania o powierzchni 45 m2 oraz samochodu osobowego marki [...] z 2009 r., innego majątku, w tym oszczędności nie posiada, utrzymuje się wyłącznie z emerytury, która po uwzględnieniu potrąceń egzekucyjnych, wynosi 862,87 zł netto, osiągany dochód skarżąca w całości przeznacza na zaspokojenie swoich bieżących potrzeb życiowych, w tym kosztów leczenia (zakupu leków). W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, że skarżąca nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności wzięto pod uwagę, że skarżąca utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą przeznacza na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, w tym na leczenie. Nadto nie posiada ona oszczędności ani składników majątku, których spieniężenie pozwoliłoby na pokrycie kosztów sądowych w sprawie i opłacenie pełnomocnika z wyboru. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i – na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.