I SA/Gd 628/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2020 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnej postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z dnia [...] 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2020 r., oddalające skargę A. B. (dalej jako "Skarżący") na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]. Skarżący pismem z dnia [...] 2020 r. wniósł skagę na ww. postanowienie Dyrektora IAS do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] 2020 r. organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] 2020 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku – w terminie 7 dni od dnia doręczenia rzeczonego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało awizowane a następnie odebrane przez Skarżącego w placówce pocztowej w dniu [...] 2020 r. (k. 12 akt sądowych). Skarżący w piśmie z dnia [...] 2020 r. wskazał swój numer PESEL i wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w związku z ciężką chorobą i niemożliwością chodzenia, przedkładając zaświadczenie o przedłożeniu wniosku o zasiłek / świadczenie rehabilitacyjne od dnia [...] 2020 r. do dnia [...] 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: ← zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, ← uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, ← dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku – czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu, w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził podstawy do jego uwzględnienia. Odnosząc się do siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd stwierdza, iż został on przez Skarżącego zachowany. Skarżący pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył dnia [...] 2020 r. (data stempla pocztowego). Jak wynika z treści rzeczonego pisma, Skarżący w okresie od dnia [...] 2020 r. do dnia [...] 2020 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, na dowód czego złożył dokument – zaświadczenie o przedłożeniu wniosku o zasiłek / świadczenie rehabilitacyjne od dnia [...] 2020 r. do dnia [...] 2020 r., zwane przez niego "zaświadczeniem lekarskim". Skarżący wskazał na swój stan zdrowia, niemożność chodzenia i udzielone mu zwolnienie. Co prawda Skarżący nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby wprost, że w okresie, kiedy miał wypełnić skierowane do niego wezwanie o wskazanie numeru PESEL, był on poddawany leczeniu z określonej przyczyny czy też przebywał na zwolnieniu lekarskim, jednakże w ocenie Sądu przedłożone zaświadczenie potwierdzające podniesiony we wniosku zły stan zdrowia pozwala uznać te okoliczności za uprawdopodobnione. Sąd wziął przy tym pod uwagę również najnowsze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, odnoszące się do uzupełniania braku formalnego jakim jest niewskazanie numeru PESEL. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie numer PESEL Skarżącego znajdował się w aktach administracyjnych (m.in. zawiadomienie o przeszkodzie w realizacji zajęcia z dnia [...] 2020 r., k. 58 akt administracyjnych, lub tytuł wykonawczy z dnia [...] 2019 r, k. 35 akt administracyjnych). Ponadto, pismo Skarżącego nie zostało złożone drogą elektroniczną, tylko pocztą tradycyjną, a więc podanie numeru PESEL nie było niezbędne do identyfikacji Skarżącego w systemie informatycznym, przy czym jednocześnie nie było wątpliwości co do tożsamości Skarżącego. W ocenie tutejszego Sądu powyższe okoliczności świadczą o tym, że odrzucenie skargi w przypadku braku przywrócenia terminu do uzupełnienia ww. braku formalnego wyłącznie z powodu niepodania numeru PESEL w zakreślonym terminie bezzasadnie zamknęłoby stronie drogę do sądu. Na podobnym stanowisku stoi Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt I GZ 366/19, LEX nr 2745292; postanowienie NSA z dnia 08 lipca 2020 r., sygn. akt II FZ 270/20, LEX nr 2045218; postanowienie NSA z dnia 06 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GZ 177/20, LEX nr 3038910). Sąd wskazuje również, że Skarżący dokonał czynności, do dokonania której terminowi uchybiono, bowiem w treści pisma z dnia [...] 2020 r., w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu wraz z jego uzasadnieniem, wskazał swój numer PESEL, a więc usunął brak formalny skargi, do usunięcia którego został wezwany. Należy wskazać, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że zaistniały okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.