I SA/Gd 589/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 r. z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 20 kwietnia 2017 r., skarżący Z. B. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz z dokumentów źródłowych przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (odpisów: decyzji o waloryzacji emerytury z dnia 1 marca 2017 r., zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości zarobków z dnia 17 maja 2017 r., zeznania PIT-37 za 2016 r., wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 lutego do 30 kwietnia 2017 r., postanowienia z dnia 13 maja 2017 r. w sprawie zaliczenia nadpłaty, harmonogramu spłaty kredytu z dnia 16 grudnia 2016 r., orzeczeń o stopniu niepełnosprawności z dnia 22 listopada 2011 r. i 12 listopada 2013 r., dowodów uiszczenia opłat czynszowych, za usługi telekomunikacyjne, prąd, gaz, uiszczenia składek na ubezpieczenie, zapłaty podatku od nieruchomości, zakupu leków i biletów miesięcznych na komunikację) wynika, że wnioskodawca otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie 958,90 zł (po uwzględnieniu dokonywanych z niego potrąceń egzekucyjnych w wysokości 409,05 zł) oraz uzyskuje dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.531,97 zł netto, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, która jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym (niezdolną do zatrudnienia) i nie osiąga żadnych dochodów. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności (saldo rachunku bankowego wnioskodawcy na dzień 30 kwietnia 2017 r. wynosiło 46,34 zł), papierów wartościowych, innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, ich jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 41,40 m2, posiadają zaś zaległości podatkowe, określone zaskarżonymi do tut. Sądu decyzjami na łączną kwotę 56.578 zł. Wnioskodawca posiada zadłużenie w kwocie 1.434,63 zł z tytułu zaciągniętego kredytu, którego miesięczna rata do spłaty wynosi 186,82 zł, nadto uiszcza opłatę czynszową do spółdzielni mieszkaniowej w średniej miesięcznej wysokości 413,34 zł, opłaty za media (prąd, gaz, usługi telekomunikacyjne) w kwocie około 237 zł miesięcznie oraz składki na ubezpieczenie na życie w wysokości 167,60 zł miesięcznie. Na leki małżonkowie wydatkują kwotę około 245 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Za taką oceną przemawia nieposiadanie przez wnioskodawcę oraz jego małżonkę zasobów finansowych oraz wysokość łącznego dochodu, którym dysponują (2.490,87 zł), w szczególności w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 849 zł. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.