I SA/Gd 548/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do września 2013 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2018 r., złożonym na formularzu PPPr, którego braki formalne uzupełnione zostały w dniu w dniu 25 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 7.125 zł. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.), prawo pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z oświadczenia złożonego przez likwidatora o majątku i dochodach skarżącej spółki oraz dołączonych do niego dokumentów (odpisów: postanowienia naczelnika urzędu skarbowego z dnia 11 maja 2018 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego; bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2017 rok; deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia do maja 2018 r. oraz rejestru VAT zakupów i sprzedaży za miesiące od stycznia do maja 2018 r., w których to dokumentach wykazuje wartości 0 zł), wynika, iż ubiegły rok obrotowy spółka zakończyła stratą w wysokości 6.363,33 zł (przy osiągniętych wyłącznie przychodach operacyjnych w kwocie 90,13 zł i kosztach poniesionych w kwocie 6.453,46 zł), bilansowa wartość jej rzeczowych aktywów trwałych (urządzeń technicznych i maszyn oraz środków transportu) na dzień 31 grudnia 2017 r. wynosiła 7.798,53 zł (w roku poprzednim wynosiła ona 14.246,19 zł). Na koniec grudnia 2017 r. spółka posiadała należności krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług oraz z tytułów publicznoprawnych w łącznej kwocie 288.072,21 zł (przy czym należności publicznoprawne stanowiły kwotę 207.156 zł), zaś jej zobowiązania wynosiły 129.898,03 zł. Spółka nie prowadzi działalności produkcyjnej ani usługowej, nie osiąga przychodów oraz nie posiada żadnych środków pieniężnych. Egzekucja prowadzona z majątku spółki, w tym z jej majątku ruchomego w postaci pieca komorowego, klimatyzatora, zestawy komputerowego, dwóch samochodów oraz z rachunków bankowych i wierzytelności okazała się bezskuteczna, co skutkowało umorzeniem postępowania egzekucyjnego. W ocenie referendarza sądowego przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne (zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej, a w konsekwencji brak przychodów, brak składników majątku, które mogłyby zostać spieniężone oraz brak środków pieniężnych), poparte dowodami, pozwalają uznać, iż skarżąca spółka nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie ani w całości ani też w części. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku i – na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.