I SA/Gd 540/16

Dnia 27 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lutego 2016 r., w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 grudnia 2016 r. (k. 127 akt sądowych). Pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. przesłał w jednym egzemplarzu pismo, w którym zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym kolejnym zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. wezwano stronę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 20 lutego 2017 r. poprzez złożenie 1 egzemplarza podpisanego pisma procesowego lub jego uwierzytelnionej kopii – celem doręczenia go organowi administracji publicznej – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 marca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej a nie pisma z dnia 20 lutego 2017 r. o zrzeczeniu się rozprawy przed NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należy odrzucić. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., 718 – w skrócie: "P.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast zgodnie z art. 176 P.p.s.a.: § 1. Skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. § 2. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W analizowanej sprawie wniesiona przez stronę skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym wezwano skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. (w dwóch egzemplarzach) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 20 lutego 2017 r. przesłał w jednym egzemplarzu pismo, w którym zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wezwano zatem skarżącą do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 20 lutego 2017 r. poprzez złożenie jednego egzemplarza podpisanego pisma procesowego lub jego uwierzytelnionej kopii. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 marca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. nadesłał podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej a nie pisma z dnia 20 lutego 2017 r. o zrzeczeniu się rozprawy przed NSA. W związku z powyższym pismo z dnia 20 lutego 2017 r. należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., co w konsekwencji skutkowało tym, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. Z uwagi nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.