I SA/Gd 539/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 marca 2018 r. nr [...] oraz decyzji Marszałka Województwa z dnia 30 października 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia obowiązku zwrotu nienależnie otrzymanej dotacji za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Marszałka Województwa z dnia 30 października 2017 r. nr [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 marca 2018 r. w przedmiocie orzeczenia obowiązku zwrotu nienależnie otrzymanej dotacji za okres od 1 kwietnia do 31 grudnia 2014 r. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej jako "Skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Przedmiotowego wniosku Skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona zaś dokumentacja sprawy może posłużyć jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w omówionym art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemożliwym było zatem dokonanie merytorycznej oceny tego wniosku, także w zakresie, w jakim sąd administracyjny miał obowiązek z urzędu uwzględnienia okoliczności przemawiających za jego wstrzymaniem lub odmową wstrzymania. Brak uzasadnienia wniosku stanowi bowiem naruszenie obowiązku nałożonego na wnioskodawcę art. 61 § 3 p.p.s.a. wykazania okoliczności lub konkretnych zdarzeń przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji (w postanowieniu NSA z 20 września 2011r., II GSK 1826/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu skargi Skarżąca skupiła się przede wszystkim na zarzutach merytorycznych, odstępując od uprawdopodobnienia zaistnienia opisanych wyżej przesłanek. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozwala więc Sądowi na jego uwzględnienie, gdyż dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie mają, jak to już wyżej podkreślono, rzeczywiste skutki wynikające z wykonania określonych czynności, a takich Skarżąca nie przedstawiła. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając, że Skarżąca nie wykazała jego zasadności, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.