I SA/Gd 48/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 listopada 2025 r. nr 2201-IOV-1.4103.180-189.2025/10/02 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2021 r. do lutego 2022 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

M. Sp. z o.o. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 listopada 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2021 r. do lutego 2022 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu w dniu 22 stycznia 2026 r. został do Skarżącej przesłany odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 9 lutego 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 19 akt sądowych). Termin wyznaczony do usunięcia braków fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie. Skarżąca do dnia 6 marca 2026 r. nie uiściła wpłaty w wysokości 500 zł (notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z 9 marca 2026 r.). Postanowieniem z dnia 12 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 48/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniesioną przez Skarżącą skargę. Pismem z dnia 11 marca 2026 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wskazując, że z nieznanych przyczyn nie został on uiszczony do dnia złożenia wniosku. Skarżąca wniosła o wyznaczenie terminu na wniesienie wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: - zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, - dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Ponadto, stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W uchwale z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09 (ONSAiWSA z 2010 r. Nr 3, poz. 40) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przez wniosek "spóźniony" należy rozumieć wniosek o przywrócenie terminu, który został wniesiony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Na zasadach ogólnych termin ten może zostać przywrócony. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 88 p.p.s.a., rozumie się złożenie omawianego wniosku w następujących przypadkach: a) gdy uchybienie terminowi nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.); b) jeżeli wniosek dotyczy terminu, który nie podlega przywróceniu, np. instrukcyjnego terminu sądowego lub terminu materialnoprawnego (nieprzywracalnego); c) jeżeli ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne, np. wniesiono o przywrócenie terminu wniesienia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji już po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji; d) jeżeli wniosek został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a; e) jeżeli strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. Zatem zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest zbadać dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu oraz uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., a zatem zbadać, czy ww. wniosek został złożony w terminie. Sąd odrzucając wniosek na podstawie art. 88 p.p.s.a. nie ocenia przesłanek uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt I OZ 789/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, o czym rozstrzygnął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 12 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 48/26, którym odrzucono skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. z powodu braku uiszczenia należnego wpisu pomimo wezwania sądu. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu, w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych, Sąd stwierdza, iż podlega on odrzuceniu, albowiem nie dochowano, wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności (w niniejszej sprawie – do uiszczenia wpisu sądowego). Zgodnie z powyższym przepisem wniosek ten powinien zostać złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Odpis zarządzenia z dnia 21 stycznia 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono Skarżącej w dniu 9 lutego 2026 r., a zatem niewątpliwie już od tego dnia Skarżąca miała świadomość konieczności uiszczenia wpisu sądowego do dnia 16 lutego 2026 r. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie wskazano na żadne okoliczności, które w trakcie biegu tego terminu uniemożliwiły Skarżącej dokonanie czynności wskazanej w wezwaniu. Skarżąca wprost przyznała, że nieznane są jej okoliczności, z powodu których wpis nie został uiszczony. Nawet przyjąwszy niemożność uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie (do dnia 16 lutego 2026 r.), siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tejże czynności rozpoczął swój bieg w dniu następującym tj. 17 lutego 2026 r. i upłynął w dniu 23 lutego 2026 r. tj. na wiele dni przed złożeniem przez Skarżącą rozpatrywanego wniosku w dniu 11 marca 2026 r., (zgodnie z datą stempla pocztowego, którym opatrzono kopertę). W związku z powyższym Sąd przyjął, że skoro wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego został wniesiony dopiero w dniu 11 marca 2026 r., to nastąpiło to niewątpliwie po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W świetle powyższych okoliczności wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego należy uznać za spóźniony, co stosownie do treści art. 88 p.p.s.a., obliguje Sąd do jego odrzucenia na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych ustaleń, na podstawie art. 88 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.