I SA/Gd 471/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 4 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za dozór związany z magazynowaniem oleju napędowego postanawia sprostować oczywista omyłkę w treści wyroku z dnia 6 czerwca 2017 r. przez wpisanie w miejsce słów "z dnia 22 grudnia 2016 r. nr [...]" słów "z dnia 4 stycznia 2017 r. nr [...]"

Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Podlegające sprostowaniu omyłki muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK 990/12, dostępny w CBOSA na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem sprostowania może by np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności - poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu. W niniejszej sprawie, w rubrum wyroku z dnia 6 czerwca 2017 r. omyłkowo wpisano datę i numer kontrolowanego postanowienia jako dzień 22 grudnia 2016 r. i nr [...]. Oczywistym jest, że w niniejszej sprawie rozpoznawana było skarga wniesiona na postanowienie z dnia 4 stycznia 2017 r. nr [...], co wynika zarówno z treści skargi, jak i postanowienia znajdującego się w dołączonych aktach administracyjnych. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o sprostowaniu postanowienia.