I SA/Gd 466/14

Dnia 16 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A.S. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 13 stycznia 2014 r. zawieszające postępowanie wszczęte z wniosku A.S. o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2000 rok. Na powyższe postanowienie A.S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego je postanowienia z dnia 13 stycznia 2014 r. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku A.S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2007 r., w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2000 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270) – dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), a także wtedy gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, albowiem Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku A.S. o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2000 rok, zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 i 205 § 4 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą to sumę składa się wynagrodzenie doradcy podatkowego ustalone zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153).