I SA/Gd 461/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. K. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

I SA/Gd 461/14 UZASADNIENIE Skarżąca V. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z [...] uchylającą rozstrzygnięcie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z [...] i ustalającą skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w kwocie 66.373 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że nie dysponuje ona środkami, które pozwoliłyby na spłatę należności podatkowych ustalonych zaskarżoną decyzją. W jego ocenie podniesione w świetle przedstawionych w skardze argumentów można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że zostanie uwzględnione stanowisko skarżącej i nastąpi uchylenie zaskarżonej decyzji, co – w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego – dodatkowo zwiększy stratę skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji ustalającej wysokość podatku mogłoby spowodować istotne negatywne następstwa. Za uwzględnieniem wniosku przemawiać może dodatkowo fakt, że podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest m.in. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw i obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., o którego zbadanie zgodności z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji RP wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego Naczelny Sąd Administracyjny (sprawa została zarejestrowana w Trybunale pod sygn. P 57/13) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (sprawa została zarejestrowana w Trybunale pod sygn. P 49/13. W swoich pytaniach prawnych sądy wojewódzkie podnosiły, że Trybunał badał już zgodność z Konstytucją art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyroku z 18 lipca 2013 r., SK 18/09 w punkcie 2 Trybunał orzekł, że przepis ten, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.