I SA/Gd 455/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 stycznia 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że odwołanie pana M. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 października 2018 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatnika, jako byłego członka zarządu A Sp. z o.o. za zaległość podatkową tej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze skarżący domagał się uchylenia postanowienia w związku z naruszeniem art. 12 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) w związku z art. 2 ustawy z dnia 7 listopada 2018 r. o ustanowieniu Święta Narodowego z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1117) poprzez brak uwzględnienia przy obliczaniu terminu do wniesienia odwołania, co skutkowało błędnym zastosowaniem art. 233 § 2 pkt 1 i art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, tj. bezpodstawnym stwierdzeniem uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a."), uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że postanowieniem z dnia 15 lutego 2019 r. uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie organ skorzystał z uprawnień wynikających ze wskazanego przepisu poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia, a więc uwzględnił skargę w całości, co skutkować będzie rozpatrzeniem odwołania. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów Sąd, dziejąc na podstawie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.