I SA/Gd 44/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 20 listopada 2017 r. nr [...] w sprawie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w 2017 r. postanawia: odrzucić skargę.

M. G. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 20 listopada 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 24 lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od uzyskanego w 2017 r. przychodu z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 stycznia 2018 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od w/w skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę doręczono na ręce pełnomocnika Skarżącego w dniu 23 stycznia 2018 r. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) cofnął skargę, nie uzasadniając w żaden sposób złożonego wniosku. W okresie od dnia 20 listopada 2017 r. do 6 lutego 2018 r. Skarżący, ani jego pełnomocnik nie uiścili wpłaty w wysokości 500 zł (notatka urzędowa z dnia 7 lutego 2018 r. k. 28 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Odpis przedmiotowego zarządzenia został doręczony w dniu 23 stycznia 2018 r. W związku z powyższym, siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał w dniu 30 stycznia 2018 r. Wpis taki nie został uiszczony (co wynika ze znajdującej się w aktach sądowych notatki urzędowej z dnia 7 lutego 2018 r.), zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Sąd wskazuje przy tym, że złożony przez pełnomocnika Skarżącego wniosek o cofnięcie skargi nie mógł skutkować umorzeniem postępowania. Cofnąć można bowiem jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych jak i fiskalnych. Nieuiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia. Stanowisko, że przed uzupełnieniem braków skargi, w tym wpisu, Sąd nie może rozpoznać żadnych wniosków, a także rozważać skuteczności cofnięcia skargi, jest powszechnie aprobowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt I OZ 545/13, z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 470/13, z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 928/12, z dnia 2 sierpnia 2010 r. sygn. akt I FPP 2/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.