I SA/Gd 414/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 15 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.U. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 marca 2026 r., nr 2201-IEE.7192.2.78.2026.DK w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IAS"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia 15 stycznia 2026 r. o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną. Na podane wyżej postanowienie, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożył L.U. (dalej jako: "Skarżący" lub "Strona") z upoważnienia którego, skargę podpisał K.W. Po rozpoznaniu wniosku Skarżącego, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 18 czerwca 2026 r. (sygn. akt I SPP/Gd 133/26), przyznał Wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 sierpnia 2026 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik Strony, został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, które udziela Skarżący K.W. do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, b) wskazanie, że pełnomocnik Skarżącego – K.W. mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem Strony zgodnie z art. 35 cytowanej wyżej ustawy. Jednocześnie pełnomocnik został pouczony, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w ww. terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. Doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 27 sierpnia 2026 r. W dniu 28 sierpnia 2026 r. pełnomocnik Strony nadesłał do tut. Sądu pismo procesowe wraz z wnioskiem o przedłużenie terminu sądowego. W treści pisma pełnomocnik z urzędu wniósł o wydłużenie terminu wyznaczonego w wezwaniu z dnia 11 sierpnia 2026 r. do usunięcia braków formalnych skargi o dodatkowe 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a i 4b. Na wstępie wskazania wymaga, iż Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z wymienionych w podanym przepisie prawa przyczyn odrzucenia skargi jest nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., w toku postępowania sądowoadministracyjnego strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Niedołączenie do wniesionej skargi dokumentu potwierdzającego umocowanie danej osoby do występowania w charakterze pełnomocnika jest z kolei brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Niedochowanie zaś wskazanego wyżej wymogu stanowi brak formalny skargi, do którego uzupełnienia w terminie 7 dni wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga na postanowienie Dyrektora IAS z dnia 18 marca 2026 r. została podpisana "z up. (upoważnienia) L.U." przez K.W. Do skargi nie zostało jednak dołączone żadne pełnomocnictwo wymagane przez art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W niniejszej sprawie, jak wyżej przedstawiono, po ustanowieniu Skarżącemu pełnomocnika z urzędu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismem z dnia 11 sierpnia 2026 r. wezwano ww. pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi przez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, które udziela Skarżący K.W. do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a, b) wskazanie, że pełnomocnik Skarżącego – K.W. mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem Strony zgodnie z art. 35 cytowanej wyżej ustawy. Jednocześnie pouczono, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 27 sierpnia 2026 r. (potwierdzenie odbioru k – 32 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik nadesłał pismo procesowe z dnia 28 sierpnia 2026 r., w którym zwrócił się o wydłużenie terminu do usunięcia ww. braku formalnego skargi o dodatkowe 30 dni. Pełnomocnik wyjaśnił, iż niezwłocznie w dniu 28 sierpnia 2026 r. dokonał wglądu do akt sprawy. W wyniku analizy akt ustalono, że w materiałach postępowania brak jest jakichkolwiek informacji pozwalających ustalić tożsamość K.W. - osoby działającej w imieniu Skarżącego, jak również weryfikacji, czy mieści się on w ustawowym katalogu osób uprawnionych do reprezentacji ww. przed sądami administracyjnymi w myśl art. 35 p.p.s.a. Pełnomocnik podał również, że akta sprawy nie zawierają numeru telefonu ani innych danych do bezpośredniego kontaktu ze Skarżącym. W zaistniałych okolicznościach, jedyną obiektywną możliwością wykonania nałożonego przez Sąd zobowiązania jest skierowanie do Skarżącego korespondencji za pośrednictwem operatora pocztowego - Poczty Polskiej na znany Sądowi adres zamieszkania. Pełnomocnik z urzędu ponadto podał, że pismo zawierające wezwanie do udzielenia stosownych wyjaśnień oraz podpisania pełnomocnictwa zostało sporządzone i nadane w dniu 28 sierpnia 2026 r. W związku z tym, z uwagi na czas niezbędny na doręczenie przesyłki przez pocztę, sporządzenie odpowiedzi i dokumentów przez Skarżącego oraz odesłanie ich do kancelarii pełnomocnika w zakreślonym terminie 7 dni jest obiektywnie niemożliwy do dotrzymania bez winy Strony i jej pełnomocnika. Do pisma dołączono załączniki. W tym miejscu wyjaśnienia jednak wymaga, iż termin wynikający z art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (czy też skróceniu). Dlatego nie jest dopuszczalny wniosek o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi. Jak natomiast wynika z art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużenia terminu dotyczy tylko terminów sądowych, czyli takich, które zostały ustalone przez sąd lub przewodniczącego (art. 82 p.p.s.a.). Wobec tego zawarty w piśmie z dnia 28 sierpnia 2026 r. wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków skargi nie mógł odnieść zamierzonego skutku. W sytuacji zaś uchybienia terminu do dokonania czynności przysługuje wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (art. 86 § 1 p.p.s.a.) W podanych okolicznościach należało zatem stwierdzić, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony w kwestii reprezentacji wymienionego w niej Skarżącego. W rezultacie tego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.