I SA/Gd 409/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej L. U. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 maja 2022 r. odrzucającego skargę L. U. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie z dnia 21 stycznia 2022 r. nr 2202-SKI.4001.390.10.2021.9 w przedmiocie uchylenia numeru identyfikacji podatkowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę pana L. U. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie z dnia 21 stycznia 2022 r. w przedmiocie uchylenia numeru identyfikacji podatkowej. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 30 maja 2022 r. W piśmie z dnia 30 maja 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżący podtrzymał złożoną skargę i podniesione w niej zarzuty oraz wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu jawnym. Wobec ustalenia, że powyższe pismo zostało nadane w dniu 30 maja 2022 r., będącym również dniem doręczenia stronie odpisu postanowienia z dnia 19 maja 2022 r. o odrzuceniu skargi, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy, wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy pismo zostało złożone jako skarga kasacyjna. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 27 czerwca 2022 r. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, w piśmie z dnia 4 lipca 2022 r., skarżący sprecyzował swoje pismo z dnia 30 maja 2022 r. wyjaśniając, że stanowi ono skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona przez skarżącego. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście - wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tego rodzaju wadliwość kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna ma charakter nieusuwalny i nie podlega uzupełnieniu w następstwie wezwania do jej usunięcia w zakreślonym terminie. Z tych względów należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez pana L. U. w niniejszej sprawie – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. – jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.