I SA/Gd 390/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Wnioskiem z dnia 21 maja 2018 r., złożonym na formularzu PPPr w dniu 18 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia o majątku i dochodach skarżącej spółki oraz dołączonego do akt sprawy odpisu KRS wynika, iż z dniem 1 stycznia 2017 r. spółka zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej, której nie wznowiła do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku, spółka nie posiada majątku, nie posiada także środków pieniężnych w kasie ani na rachunkach bankowych. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku i – na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.