I SA/Gd 266/22

Dnia 4 kwietnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" S.A. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2022 r. o ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2021 roku, Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 3 marca 2022 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, działając na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej określanej jako p.p.s.a., zarządził dochodzenie w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 2.479.690 zł. Pismem z dnia 23 marca 2022 r. "A" S.A. z siedzibą w W. wniosło zażalenie na powyższe zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zgodnie z art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. W świetle powyższych przepisów brak jest podstaw do uznania, że zarządzenie ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia w trybie art. 218 p.p.s.a. podlega zaskarżeniu zażaleniem. Wyjaśnić należy, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi w istocie podstawę do podjęcia przez przewodniczącego właściwych (sensu stricto) działań (zarządzeń) w zakresie kosztów sądowych, w szczególności wezwania do uiszczenia stosownej opłaty sądowej. Samo w sobie sprawdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie wiąże się jednak bezpośrednio z jakimikolwiek materialnymi obowiązkami uczestnika postępowania w zakresie kosztów sądowych. Jest to postępowanie stanowiące element wstępnej weryfikacji przesłanek warunkujących merytoryczne rozpoznanie środka zaskarżenia, w następstwie którego podejmowane są dalsze, stosowne czynności procesowe, już bezpośrednio wobec strony (uczestnika) postępowania. Tym samym nie można uznać, że zarządzenie, o którym mowa w art. 218 p.p.s.a., dotyczy kosztów sądowych w rozumieniu ww. art. 227 § 1 p.p.s.a. Kontekst systemowy art. 218 p.p.s.a. wskazuje, że zarządzenia wydawane na podstawie tego przepisu nie podlegają zaskarżeniu (por. postanowienia NSA z dnia 28 maja 2021 r., I FZ 97/21 z dnia 20 sierpnia 2013 r., I FZ 353/13, z dnia 14 maja 2015 r. sygn. akt II FZ 357/15). W związku z powyższym zażalenie na zarządzenie z dnia 3 marca 2022 r. o sprawdzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a., jako niedopuszczalne należało odrzucić. Zgodnie bowiem z treścią art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.