I SA/Gd 260/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2016 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Gd 260/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę z uwagi na to, że została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Odpis wydanego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 27 marca 2017 r. Pismem procesowym z dnia 3 kwietnia 2017 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 4 kwietnia 2017 r.), skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadniając, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi albowiem w okresie Świąt Bożego Narodzenia 2016 jej syn uległ zatruciu pokarmowemu i przez kilka dni po świętach strona musiała poświęcić dziecku więcej uwagi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej zwanej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie dalszego biegu jest uzależnione od złożenia przez nią lub jej pełnomocnika - w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienia tego wniosku przez sąd. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie z tezą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II OZ 779/10), wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin do złożenia przedmiotowego wniosku należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić, gdyż skarżąca nie dochowała ww. terminu do złożenia wniosku. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Gd 260/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę z uwagi na to, że została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Odpis wydanego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 27 marca 2017 r. W tym dniu skarżąca dowiedziała się o przyczynie uchybienia terminu, tak więc od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku, o jakim stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. Upływał on zatem w rozpoznawanej sprawie w dniu 3 kwietnia 2017 r. Tymczasem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu 4 kwietnia 2017 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej – k. – 23 akt sądowoadministracyjnych). Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został po terminie wskazanym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i był spóźniony, a zatem na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu.