I SA/Gd 221/25

Dnia 19 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej S. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 221/25 w sprawie ze skargi na informację Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie z dnia 21 marca 2025 r. nr 2202-SPO[1].4033.13.2025 w przedmiocie bezskuteczności korekt deklaracji podatkowych VAT-7 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z 9 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. C. (dalej: "Skarżący") na informację Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie z 21 marca 2025 r. o bezskuteczności korekt deklaracji podatkowych VAT-7. Sąd w uzasadnieniu wskazał, że po otrzymaniu informacji o bezskuteczności korekt deklaracji podatkowych Skarżący złożył skargę bezpośrednio do Sądu jak i za pośrednictwem organu. W tej sytuacji Strona nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia. Wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". Pismem z 14 kwietnia 2025 r. Skarżący złożył sporządzoną i osobiście przez siebie podpisaną skargę kasacyjną (zatytułowaną: "odwołanie") i wskazał, że usunięte zostały przesłanki warunkujące oddalenie skargi. Do pisma załączono stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie w sprawie złożonego odwołania. Jednocześnie Skarżący złożył wniosek o połączenie spraw o sygn. akt I SA/Gd 220/25 do I SA/Gd 223/25 w jedną sprawę, gdyż dotyczą tej samej kwestii i wydanie postanowienia w jednej sprawie warunkuje pozostałe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 tej ustawy i skutkuje na podstawie art. 178 odrzuceniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA: z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04; z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11; z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 776/13; M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, komentarz do art. 175, LEX/el). Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana osobiście przez Skarżącego wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Wobec tego należało uznać, że wniesiona skarga kasacyjna, sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna. Na marginesie należy zauważyć, że z dołączonego do skargi kasacyjnej stanowiska Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie w sprawie odwołania/zażalenia z 3 kwietnia 2025 r., wynika że akta sprawy wraz z zażaleniem na informację o bezskuteczności korekt deklaracji podatkowych VAT-7 zostały przekazane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Załączone pismo organu nadal nie stanowi środka zaskarżenia podlegającego rozpoznaniu przez Sąd. Dopiero po wydaniu stosownego postanowienia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku i wyczerpaniu toku instancji odwoławczej, Skarżący będzie mógł skorzystać z przysługującego mu prawa wniesienia skargi do Sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.