I SA/Gd 1754/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie sentencji wyroku z dnia 13 marca 2018 r. oraz sentencji postanowienia z dnia 13 sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r. postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17 poprzez zastąpienie słów "w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2011 roku" słowami "w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r."; 2. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17 poprzez zastąpienie słów "w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2011 roku" słowami "w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r.".

Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r., oddalił skargę. W sentencji wyroku wskazano jednakże, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...], [...] zapadła w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2011 r. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17 w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r., odrzucił skargę kasacyjną. W sentencji i pierwszym akapicie uzasadnienia postanowienia wskazano jednakże, że decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...], [...] dotyczyła podatku od towarów i usług za lipiec 2011 r. Pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o sprostowanie sentencji wyroku z dnia 13 marca 2018 r., jak również postanowienia z dnia 13 sierpnia 2018 r. poprzez wskazanie wszystkich okresów rozliczeniowych objętych ww. decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Sprostowanie wyroku może nastąpić zarówno z urzędu (o czym wprost stanowi § 1 komentowanego przepisu), jak i na żądanie strony (co wynika z treści art. 159 p.p.s.a.); [por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu (2010), s. 374]. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2001 r. sygn. akt II SA 863/00 – wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w CBOSA na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wyrok tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zapadł w wyniku rozpatrzenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r. Natomiast w komparycji tegoż wyroku błędnie wskazano, że zaskarżona decyzja zapadła w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2011 r. Nieprawidłowe wskazanie zakresu okresów rozliczeniowych objętych zaskarżonym aktem było w sposób oczywisty omyłkowe, bowiem przedmiotem zaskarżenia była w niniejszej sprawie decyzja, której właściwy numer i datę wydania wskazano w komparycji, a która swym przedmiotem obejmowała okresy rozliczeniowe od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r. Nieprawidłowe wskazanie okresów rozliczeniowych objętych zaskarżoną decyzją pojawiło się również w sentencji i pierwszym akapicie uzasadnienia postanowienia tut. Sądu z dnia 13 sierpnia 2018 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku z dnia 13 marca 2018 r. Sąd, działając na podstawie przywołanych powyżej przepisów art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17 oraz w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1754/17. W orzeczeniach tych bowiem omyłkowo wskazano jako okresy rozliczeniowe objęte zaskarżonym aktem "lipiec 2011 r.", zamiast prawidłowo "miesiące od kwietnia 2011 r. do kwietnia 2012 r.".