I SA/Gd 1694/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2015 roku postanawia: 1. przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 782 zł /słownie: siedemset osiemdziesiąt dwa złote/; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałej części.

Wnioskiem z dnia 9 stycznia 2018 r., złożonym na formularzu PPPr, skarżąca spółka zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 6.886 zł. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i wydatków w całości lub w części następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.). Na podstawie oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz dokumentów załączonych do wniosku, a także przedłożonych na zarządzenie z dnia 15 stycznia 2018 r., referendarz sądowy ustalił, że spółka nie posiada żadnego majątku (do 4 maja 2017 r. posiadała środek trwały, który sprzedała), od października 2017 r. osiągnęła przychód w kwocie 1.500 zł i wykazała stratę o wartości 7.354,16 zł, przy czym w tym okresie z podstawowej działalności spółka nie osiągnęła przychodów, zaś za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. jej przychody wniosły łącznie 188.300 zł a spółka wykazała zysk o wartości 11.492,54 zł, na dzień 31 grudnia 2017 r. spółka posiadała środki w kasie w kwocie 782,47 zł, natomiast nie posiadała środków na rachunku bankowym, z którego prowadzona jest egzekucja. Spółka posiada zobowiązania w wysokości 692.508 zł (z czego zobowiązania z tytułu VAT stanowią kwotę 688.572 zł), nie posiada natomiast żadnych należności. Dnia 2 listopada 2017 r. spółka zgłosiła do sądu wniosek o upadłość. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że wprawdzie skarżąca spółka wykazała, że aktualnie nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w pełnej wysokości, to jednak nie wykazała, iż nie jest w stanie partycypować w tych kosztach. Spółka bowiem koniec miesiąca poprzedzającego złożenie przedmiotowego wniosku, tj. na dzień 31 grudnia 2017 r. zgromadziła w kasie środki w kwocie 782,47 zł, z których znaczną część, tj. kwotę 782 zł – w ocenie referendarza sądowego – może przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych. Podkreślić przy tym należy, że są to środki po opłaceniu już przez spółkę jej stałych wydatków, które w związku z trudną sytuacją finansową ograniczają się do ponoszenia opłat za najem lokalu biurowego w wysokości 92,25 zł brutto miesięcznie oraz kosztów obsługi księgowej w kwocie 200 zł brutto miesięcznie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.